Uzasadnienie
Postanowieniem wydanym w dniu 12 stycznia 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy ustanawiając dla niego adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła L.G.
Wskazana adwokat w dniu [...] przeglądała akta niniejszej sprawy, z kolei na rozprawie przeprowadzonej w dniu 25 października 2011 r. złożyła pismo procesowe datowane na [...], w którym podtrzymała złożoną skargę oraz sformułowała zarzuty dotyczące kwestionowanej decyzji administracyjnej popierając je stosowną argumentacją.
Wyrokiem z dnia 25 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi.
W tym samym dniu reprezentująca skarżącego adwokat wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku, a po zaznajomieniu się z jego treścią, w dniu [...], złożyła do Sądu pismo procesowe, w którym zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie orzeczenia wywodząc, że nie narusza ono w jej ocenie przepisów obowiązującego prawa.
Zarówno przy tym w przywołanym wyżej piśmie z dnia [...] jak i w opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszym przypadku zastosowanie mają uregulowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w tym akcie wykonawczym stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanej regulacji, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do żądania zgłoszonego przez adwokat L.G. trzeba podnieść, że jej wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. oraz §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego aktu wykonawczego. Pierwsze z wymienionych unormowań określa, że stawka minimalna za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż wskazane w pkt 1 lit a) i b) omawianego przepisu, wynosi 240 zł. Z brzmienia drugiego wynika natomiast, że stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej to 50% wspomnianej stawki minimalnej, lub (co nie ma miejsca w niniejszym przypadku) - gdy nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% rzeczonej stawki.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł wobec wnioskującej o przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 442,80 zł, na co składa się należne wynagrodzenie w wysokości 360 zł (suma stawki minimalnej za udział w postępowaniu w pierwszej instancji, w kwocie 240 zł oraz należności za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, w wysokości 50% tej stawki, czyli 120 zł), podwyższone - stosownie do §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 82,80 zł.