Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 26 czerwca 2009 r. J.K. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w skład jego majątku wchodzi mieszkanie o powierzchni 28 m2, a jedynym jego źródłem utrzymania jest renta inwalidzka w wysokości 259,65 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).
Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem ustanowienie adwokata, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącego wynika, że jest on osobą bezrobotną - bez prawa do zasiłku, a jedynym jego źródłem dochodu jest renta w wysokości 259,65 zł. Nadto jest właścicielem mieszkania o powierzchni 28 m2 i nie posiada żadnych dodatkowych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku.
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącego i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.