Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] W. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odszkodowania z tytułu przewlekłości postępowania administracyjnego. W piśmie tym skarżący zawarł również wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 13 marca 2012 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych tego wniosku.
Następnie W. P. w piśmie z dnia [...] złożył sprzeciw od wyżej opisanego zarządzenia składając jednocześnie urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF. We wniosku tym wskazał na swoją trudną sytuację materialną oraz zaznaczył, że z uwagi na osiągnięcie przez niego wieku emerytalnego został wyrejestrowany z Urzędu Pracy. Jednocześnie oświadczył, że obecnie stara się udokumentować w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych okresy pracy uprawniające do otrzymania przez niego świadczenia emerytalnego. Wskazał nadto, że w miesiącach październiku, listopadzie i grudniu 2011 r. świadczył pracę na podstawie umowy o dzieło, jednakże od stycznia 2012 r. nie została ona przedłużona. Oświadczył również, że prowadzi samotnie gospodarstwo domowe nie posiada żadnego majątku, zasobów pieniężnych ani nieruchomości. Do wniosku dołączył zeznanie o wysokości osiągniętego w 2011 r. dochodu z którego wynika, iż jego przychód wyniósł 914 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącego było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego nie posiada ona żadnych zasobów majątkowych. Wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów uniemożliwia poczynienie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. W ocenie Sądu skarżący wykazał w sposób należyty, że nie jest w stanie zgromadzić środków finansowych niezbędnych do uiszczania kosztów sądowych.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.