Uzasadnienie
Ł. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na Gminę w przedmiocie usunięcia pojazdu z drogi, wnosząc jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia z dnia [...] wezwano skarżącego do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Zarządzenie powyższe zostało doręczone skarżącemu [...]. W nadesłanym następnie piśmie z dnia [...], skarżący nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Podkreślić należało, że – jak przyjmuje się w piśmiennictwie i orzecznictwie - "skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona" (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 508).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że cytowany przepis art. 247 P.p.s.a. znajduje zastosowanie – między innymi - gdy są podstawy do odrzucenia skargi.
W rozpatrywanej sprawie, skarżący nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania do uzupełnienia powyższego braku formalnego.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Oczywista bezzasadność skargi - z uwagi na wystąpienie podstaw do jej odrzucenia (art. 58 § 1 P.p.s.a.) – nie może wobec tego budzić wątpliwości.
Na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało zatem odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy.