Uzasadnienie
Skarżącemu, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2014 r. odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Po wyznaczeniu terminu rozprawy, M.B. ponownie wystąpił o ustanowienie adwokata z urzędu. Treść nadesłanego formularza pozostaje tożsama ze złożonym wcześniej drukiem PPF, a skarżący nie powołał jakichkolwiek dodatkowych informacji, które wskazywałyby na to, że jego sytuacja materialna uległa zmianie. Nie przywołał również żadnych nowych okoliczności dotyczących jego stanu majątkowego ani też nie udokumentował istotnych dla rozpoznania jego wniosku danych, które pozwoliłyby na zmianę uprzednio prezentowanego stanowiska.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sytuacja materialna skarżącego była już wcześniej przedmiotem analizy dokonanej przez referendarza sądowego w postanowieniu z dnia 13 listopada 2014 r. Złożony obecnie wniosek jest tożsamy, zarówno pod względem adresu jak i treści, ze złożonym uprzednio, a tym samym spostrzeżenia zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 13 listopada 2014 r. zachowują swoją aktualność. Wnioskodawca nadal uchyla się od jednoznacznego wyjaśnienia swojej sytuacji rodzinnej (zachodzi sprzeczność pomiędzy twierdzeniem, ze mieszka samotnie – vide rubryka nr 6, a wskazaniem osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym – rubryka nr 8 formularza) oraz majątkowej – brak jakichkolwiek informacji na temat źródeł utrzymania (poza ogólnikowym wskazaniem, że skarżący pozostaje na utrzymaniu litościwych ludzi) oraz miejsca zamieszkania.
W tym stanie rzeczy nie można jednoznacznie stwierdzić, czy zachodzą okoliczności warunkujące uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia