Uzasadnienie
M. V. pismem z dnia 6 września 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] r. nr [...] będące odpowiedzią na skargę w sprawie działania funkcjonariusza Policji. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w R. pismem z dnia 9 października 2017 r. wniósł o nieuwzględnienie przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r., poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W rozpatrywanej sprawie skarga wniesiona została na pismo Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...], w którym organ ten przekazał skarżącemu informację, że jego zarzuty formułowane wobec działań podejmowanych przez funkcjonariusza Policji nie okazały się zasadne. Ponadto skarżący został pouczony o treści art. 239 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Analiza przedłożonych sądowi akt pozwala stwierdzić, że we wskazanym zakresie organ administracji nie podejmował rozstrzygnięcia wymienionego w katalogu działań przewidzianych treścią przywołanego powyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo będące przedmiotem skargi powstało w oparciu o unormowania zamieszczone w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych akty podejmowane w oparciu o wskazane regulacje nie stanowią przedmiotu skargi do sądu administracyjnego.
W świetle powyższego wyczerpana jest przesłanka odrzucenia skargi przewidziana treścią art. 58 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.