Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 14 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 983/17

Uzasadnienie

Dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie decyzją z [...] r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. poz. 1257, dalej: kpa), art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2016r. poz. 1512 ze zm.), art. 7 ust. 1 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2017r. poz. 278, dalej: ustawa o płatnościach bezpośrednich, po rozpatrzeniu odwołania W. S. (strona, skarżąca) od decyzji Nr [...] z [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Storna ubiegając się o przyznanie płatności na rok 2016 złożyła [...] r. do Biura Powiatowego ARiMR w J. wniosek o przyznanie płatności na rok 2016 wraz z 7 załącznikami graficznymi. Zawierał on deklarację pięciu działek rolnych oznaczonych symbolem A, B, C, D, E zlokalizowanych na działkach ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], v obręb G. i działce ew. nr [...] obręb: L., gmina: G., powiat: w., województwo [...]. Do Jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz płatności za zazielenienie zgłoszona została powierzchnia 2,89 ha użytków rolnych.

Dane wniosku zostały poddane kontroli zgodności, kompletności oraz kontroli administracyjnej z wykorzystaniem systemu informatycznego IACSplus, które nie stwierdziły nieprawidłowości.

W dniach [...] r. w gospodarstwie strony przeprowadzona została przez Śląski Oddział Regionalny ARiMR kontrola metodą Inspekcji terenowej w zakresie kwalifikowalności powierzchni, które wyniki zostały udokumentowane w Raporcie z czynności kontrolnych nr [...]. Wykazała rozbieżności pomiędzy deklarowaną we wniosku powierzchnią kwalifikującą się do płatności a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu.

Dla działek rolnych A, B, D kontrola na miejscu stwierdziła nieużytek i zastosowała Kod DR 18, który oznacza, że na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej. Dla działek rolnych A i B w kolumnie UWAGI zapisano: Na działce stwierdzono nieużytkowany sad. Następuje naturalna sukcesja, brak widocznych zabiegów pielęgnacyjnych oraz utrzymania sadu w dobrej kulturze rolnej. Brak użytkowania co najmniej 2 lata (załącznik graficzny).

Dla działki rolnej D w kolumnie UWAGI zapisano: Na działce stwierdzono nieużytkowaną plantację leszczyny. Następuje naturalna sukcesja, brak widocznych zabiegów pielęgnacyjnych oraz utrzymania plantacji w dobrej kulturze rolnej. Brak użytkowania co najmniej 2 lata (załącznik graficzny).

Dla działki rolnej E stwierdzono Las. Zastosowano kod DR33, który oznacza, że cała działka rolna nie jest gruntem rolnym. W kolumnie UWAGI zapisano: Na działce stwierdzone zadrzewienia.

Strona pismem z [...] r. złożyła zastrzeżenia do raportu z kontroli, w którym zakwestionowała przebieg kontroli w dniach [...] r., wyjaśniając, że gospodarstwo zostało pomierzone i skontrolowane [...] r. oraz żądając raportu z kontroli z [...] r.

Pismem z [...] r. Biuro Kontroli na Miejscu ŚLOR ARiMR w C. potwierdziło, że kontrola w gospodarstwie strony odbyła się [...] r., co dokumentuje Notatka służbowa sporządzona przez Inspektorów przeprowadzających powyższą kontrolę. Pismem z [...] r. strona ponownie wniosła zastrzeżenia do Raportu z kontroli, kwestionując ustalenia Inspektorów.

Biuro Kontroli na Miejscu ŚLOR ARiMR w C. pismem z [...] r. potwierdziło, że raport został sporządzony prawidłowo, a wyniki kontroli stanowią odzwierciedlenie sytuacji na gruncie w dniu kontroli.

W oparciu o wyniki kontroli na miejscu, wykluczono z przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego działki rolne A, B, D, E o łącznej powierzchni 2,51 ha, a powierzchnia zatwierdzona do płatności wyniosła 0,38 ha.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa jest przyznawana, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. W przypadku niespełnienia powyższego warunku, zgodnie z art. 7 ust 2 tejże ustawy, jednolita płatność obszarowa może zostać przyznana, jeżeli rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz łączna kwota płatności bezpośrednich wynosi, co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 Euro przed zastosowaniem kar administracyjnych, o których mowa w art. 63 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352178, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, z późn.zm.).

Jednolita płatność obszarowa jest przyznawana jeżeli rolnik spełnia warunki wynikające z art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008. i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, z późn. zm.), tj. rolnik został zakwalifikowany jako aktywny zawodowo.

Jednocześnie nie zostały przyznane żadne płatności związane do zwierząt łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich z uwzględnieniem płatności związanej do zwierząt, wyniosła mniej niż równowartość 200 Euro. Powyższe spowodowało, że płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego odmówiono.

Stwierdzenie różnicy między powierzchnią obszaru zadeklarowanego a powierzchnią obszaru zatwierdzonego w powierzchni użytków rolnych, zobowiązuje ARiMR do zastosowania prawa wspólnotowego w zakresie pomniejszeń lub odmowy płatności, a zatem w sprawie odmówiono płatności i naliczono sankcje wieloletnie na podstawie art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 64012014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy.

Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczanych w oparciu o obszar zgłoszony. Mając na uwadze powyższe, zmniejszenie płatności wyliczone jako 1,5-krotność stwierdzonej różnicy przekracza powierzchnię stwierdzoną do płatności, w związku z powyższym odmówiono płatności i naliczono karę administracyjną.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w J. uwzględniając wyniki kontroli administracyjnej oraz kontroli na miejscu wydał [...] r. decyzję nr [...] odmawiając wnioskodawcy przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) i Płatności za zazielenienie i nałożył sankcje w wysokości 1.335,32 zł. Kwota ta będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. Jeżeli w tych latach przyznane płatności nie pozwolą na pełną, kompensację kary administracyjnej pozostałe saldo zostanie anulowane. Stwierdził, że wnioskodawczyni uczestniczy w systemie dla małych gospodarstw.

Decyzja doręczona została dnia [...] r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru.

W dniu [...] r. korzystając z art. 127 § 1 Kpa wnioskodawczyni złożyła do Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w C. za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J. odwołanie, kwestionując stanowisko organu w zakresie braku użytkowania przez co i najmniej 2 lata oraz towarzyszące mu uzasadnienie. Podkreśliła, że nie została powiadomiona przez ARiMR o kontroli powierzchniowej w jej gospodarstwie. Strona utrzymuje, że nie jest prawdą, że kontrola gospodarstwa została przeprowadzona w dniach [...] r., nie odbyła się, nie ma bowiem możliwości wstępu na teren jej siedliska i działek, co zostało potwierdzone w uzasadnieniu wyroku WSA w Gliwicach z 22.01.2014r. sygn. akt III SA/Gl 1548/13. Strona wyjaśniła, że uprawy jej gospodarstwa są uprawami stałymi, a ich areał i rodzaj jest niezmienny od lat. Gospodarstwo jest gospodarstwem ekologicznym cały okres niezmiennie od 13 lat w produkcji żywności ekologicznej.

Kontrola jednostek certyfikujących nigdy nie wykazała nieprawidłowości i niedociągnięć w uprawach i gospodarowaniu. Od lat wydane są certyfikaty na plony z uprawianych działek wskazanych do płatności również za 2016r. Wobec powyższego stwierdzenie inspektorów ARiMR o braku użytkowania na działkach A, B, D, E nie jest w zgodzie z prawdą i rzeczywistością.

Strona wniosła o zmianę decyzji i przyznanie jednolitej płatności obszarowej płatności za zazielenienie za rok 2016, zgodnie ze złożonym wnioskiem z [...] r.

Organ odwoławczy po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku złożonego odwołania zważył, co następuje

Organ odwoławczy nie jest związany granicami odwołania i jeżeli strona zaskarżyła tylko cześć decyzji wydanej w pierwszej instancji, to nie oznacza to, że decyzja w pozostałej części stała się ostateczna (wyrok SN z 9.06.1999r. III RN 7/99 - OSNAP 2000, m 9, poz. 338). W rozpatrywanej sprawie odwołanie wniesiono z zachowaniem terminu 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa.

Dane zadeklarowane we wniosku podlegają weryfikacji przez organ prowadzący postępowanie przy zastosowaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a ponadto przepisów prawa unijnego, m.in.:

1. - rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 81412000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, z późn. zm.),
2. - rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 640/2014 z 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48),
3. - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, z późn. zm.)

Warunki otrzymania płatności bezpośrednich w roku 2016 określa Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2017r. poz. 278).

Zgodnie z art. 7.

1. 1. Płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli:
2. 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz
3. 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniej sza niż 1 ha.
4. 2. Pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli:
5. 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz
6. 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 Euro.

Zgodnie z art. 8.

1. 1. Jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej:
2. 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami";
3. 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu [...] roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności;
4. 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha;
5. 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Narzędziem służącym weryfikacji podanych przez stronę we wniosku o płatności informacji są kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Konieczność przeprowadzania kontroli administracyjnej dla wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich wynika z art. 59 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1306/2013. Artykuł ten stanowi, że system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność.

Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu. Państwa mogą korzystać z technik teledetekcji i globalnego systemu nawigacji satelitarnej w celu przeprowadzania kontroli działek rolnych na miejscu. Każde państwo członkowskie wyznacza organ odpowiedzialny za koordynowanie obu rodzajów kontroli. W przypadku gdy państwo członkowskie przewiduje delegowanie wykonania niektórych elementów prac, które należy przeprowadzić na mocy niniejszego rozdziału, wyspecjalizowanym agencjom lub firmom, wyznaczony organ zachowuje prawo do kontroli oraz odpowiedzialność za takie prace.

Kontrola na miejscu i wykonywane w jej trakcie za pomocą różnych metod pomiary są rozstrzygającym sposobem ustalenia, jakie są faktyczne dane dotyczące podanych we wniosku działek rolnych. W trakcie kontroli nie są mierzone działki ewidencyjne, lecz działki rolne, bowiem to do tych terenów przysługują płatności obszarowe. O obszarze działek rolnych decydują rolnicy, a weryfikuje się go za pomocą, m.in. zdjęć lotniczych, map cyfrowych, oświadczeń rolników oraz pomiarów przeprowadzanych w gospodarstwach rolników. Tym samym raport z kontroli ma decydujące znaczenie jeśli chodzi o dane dotyczące działek rolnych.

Odnośnie zarzutu braku powiadomienia o kontroli organ odwoławczy powołał art. 37 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Czynności kontrolne mogą być wykonywane podczas nieobecności rolnika także wówczas, gdy rolnik został zawiadomiony o kontroli zgodnie z art. 25 rozporządzenia nr 809/2014, zgodnie z którym Kontrole na miejscu mogą zostać zapowiedziane, pod warunkiem że nie koliduje to z ich celem lub skutecznością. Zapowiedzenie kontroli następuje z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do niezbędnego minimum i nie przekracza 14 dni. Co do zasady kontrole na miejscu nie powinny być zapowiadane. Zawiadomienie rolnika o kontroli jest wykonywane wtedy, gdy jego obecność jest niezbędna do przeprowadzenia kontroli.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 czynności kontrolne w ramach kontroli na miejscu określonej w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, przeprowadzanej przez Agencję, są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji.

Zgodnie z art. 37 ust. 6 i ustawy o płatnościach, z czynności kontrolnych sporządza się sprawozdanie, o którym mowa w art. 59 ust. 3 rozporządzenia nr 1306/2013, zwane dalej,,raportem", zgodnie z art. 41, art. 43 i art. 72 ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 809/2014, który w przypadku stwierdzenia drobnej niezgodności zawiera również informację, o której mowa w art. 72 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 809/2014, oraz termin usunięcia tej niezgodności, ustalony zgodnie z art. 39 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014.

W przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która go sporządziła.

Strona pismem z [...] r. i z [...] r. wniosła zastrzeżenia do raportu. Biuro Kontroli na Miejscu Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR udzieliło pismem z [...] r. i [...] r. wyjaśnień opisujących tryb przeprowadzania kontroli terenowej.

Organ odwoławczy rozpatrując zarzuty zawarte w piśmie odwoławczym odnośnie ustalenia niewłaściwej powierzchni działki rolnej A, B, D, E zwrócił się do Biura Kontroli na Miejscu celem zweryfikowania wyników przeprowadzonej kontroli w gospodarstwie strony. Powyższe wynika z art. 77 § 1 i art. 80 kpa stanowiącymi, że organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona.

Biuro Kontroli na Miejscu w Śląskim Oddziale Regionalnym ARiMR w C. poinformowało, że analiza dokumentacji pokontrolnej dla działek rolnych A/Al, B/Bl, D/Dl, E/E1 nie wykazała nieprawidłowości w sposobie przeprowadzenia kontroli i wypełnienia raportu z czynności kontrolnych.

Na działkach rolnych A/A 1 i B/B 1, zadeklarowanych przez rolnika jako sady, inspektorzy stwierdzili zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej od co najmniej dwóch lat. Stan na działkach rolnych opisano w Raporcie z kontroli jako nieużytkowany sad, w którym brak było prowadzenia podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych oraz utrzymania sadów w dobrej kulturze rolnej, co doprowadziło do naturalnej sukcesji. Informuję, że do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych w sadzie należą miedzy innymi koszenie i odchwaszczanie międzyrzędzi, cięcie sanitarne drzew, usuwanie odrostów i samosiewów oraz przeprowadzanie zabiegów prześwietlających, czyli ograniczających nadmierne zagęszczenie koron drzew. Brak wykonywania wyżej wymienionych czynności procentuje stopniowym zarastaniem powierzchni międzyrzędzi sadu, co uniemożliwia jego prawidłową obsługę i w efekcie doprowadza do zarzucenia działalności rolniczej na tym terenie.

Analogiczną sytuację, jak dla działek A/A1 i B/B1 stwierdzono na działce D/D1 zadeklarowanej jako plantacja leszczyny. Na działce E/E1 zadeklarowanej jako trwały użytek zielony, inspektorzy stwierdzili las, co zostało udokumentowane jednoznacznie licznymi fotografiami z terenu.

Wyjaśniono, że inspektorzy podjęli bezskuteczną próbę skontaktowania się z rolnikiem w celu umożliwienia mu udziału w kontroli i ewentualnego podpisania Raportu z kontroli, wobec czego w raporcie z czynności kontrolnych (nr [...]) odnotowano ten fakt w polu "uwagi inspektorów terenowych" (pole 03 XII USTALENIA KOŃCOWE), ponadto zgodnie z obowiązującą na 2016 rok "Instrukcją realizacji kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni", kontrola przeprowadzona pod nieobecność rolnika jest tak samo ważna, jak kontrola przeprowadzana w jego obecności.

Inspektorzy wykonujący kontrolę w gospodarstwie strony weszli na teren deklarowanych działek i dokonali pomiarów po granicy upraw o czym świadczą liczne fotografie wykonane z różnych miejsc działek rolnych. Niektóre fotografie wykonane są ze znacznej odległości, co jest zrozumiałe jeżeli przedmiotem kontroli są wysokie drzewa w sadzie.

Dodatkowo zgodnie z obowiązującą na 2016 rok "Instrukcją realizacji kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni" oraz zgodnie z art. 37 ust. 5 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych w ramach kontroli na miejscu, o której mowa w art. 37 ust. 1 tej ustawy, mają prawo do wstępu na teren gospodarstwa rolnego, a w konsekwencji kontrola w gospodarstwie strony przeprowadzona została prawidłowo.

Jednostka Certyfikująca weryfikuje gospodarstwo rolne jedynie pod względem spełniania wymogów dotyczących produkcji w rolnictwie ekologicznym, nie zaś w zakresie "kwalifikowalności powierzchni". Ponadto Jednostka Certyfikująca ustala powierzchnie na podstawie deklaracji producenta oraz szacunkowej weryfikacji przeprowadzonej kontroli. Organ odwoławczy podkreślił, że celem kontroli wykonywanej przez jednostki certyfikujące jest ustalenie, czy producent przestrzega zasad rolnictwa ekologicznego, natomiast kontrole wykonywane przez ARiMR mają na celu zweryfikowanie warunków kwalifikowalności do przyznania płatności i obejmują wywiad terenowy (ustalenie położenia i zasięgu upraw) oraz pomiar powierzchni działek rolnych.

Dodatkowo kontrola w zakresie rolnictwa ekologicznego prowadzona przez jednostkę certyfikującą nie obejmuje wszystkich działek rolnych, a jedynie działki zadeklarowane w ramach pakietu rolnictwa ekologicznego. Zatem kontrole przeprowadzane przez jednostkę certyfikującą nie mogą stanowić dowodu potwierdzającego wielkość faktycznie użytkowanej powierzchni gruntów.

Dla organu decydujący charakter mają wyniki kontroli na miejscu dokonywanej wyłącznie przez jego uprawnionych pracowników - kontrolerów. Niemniej zauważyć należy, iż dokument, na który powołuje się skarżąca tj. Certyfikat za rok 2016 nie dowodzi też przeciwnych formułowanych przez organ w oparciu o wyniki z kontroli wykonanej przez pracowników Agencji bowiem zawiera tylko informacje jaki jest główny rodzaj działalności w gospodarstwie oraz wskazuje produkty objęte certyfikacją. Zgodnie z art. 76 § 1 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego raport z kontroli jest według prawa krajowego dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania prawdziwości zawartych w nim danych (wyrok NSA z 13.01.2010 r., sygn. akt II GSK 314/09).

Powyższa dokumentacja w ocenie organu jest środkiem dowodowym wykonanym przez upoważnione do przeprowadzania czynności kontrolnych osoby, a sporządzonej dokumentacji należy przypisać walor wiarygodności. Zgromadzona w niniejszej sprawie ilość oraz jakość dokumentacji fotograficznej nie budzi wątpliwości i może być w sposób wiarygodny uznana jako dowód potwierdzający, że cześć działek rolnych w dniu kontroli było w stanie nie pozwalającym na przyznanie do nich płatności obszarowych.

W odniesieniu do wyroku WSA w Gliwicach z 22.01.2014r. sygn. akt III SA/GI 1548/13, na który powołuje się strona, organ odwoławczy informuje, że postępowanie sądowe dotyczyło Programu rolnośrodowiskowego 2007-2013. W przypadku kontroli w ramach działania Program Rolnośrodowiskowy PROW 2007- 2013 obowiązkiem organu jest powiadomić podmiot kontrolowany o terminie i zakresie kontroli na miejscu. Obecność podmiotu kontrolowanego lub osoby upoważnionej jest obowiązkowa. W przypadku programu rolnośrodowiskowego niezbędne jest zapewnienie możliwości wstępu na grunty rolne i do obiektów związanych z realizacją zobowiązań oraz o udostępnienie dokumentów związanych z przedmiotem kontroli.

Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że ustalenia poczynione w postępowaniu przed Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR w J. w zakresie powierzchni stwierdzonej uprawnionej do płatności oraz przedeklarowania powierzchni są prawidłowe. Z łącznej powierzchni deklarowanej kwalifikowanej do jednolitej płatności obszarowej i płatności za zazielenienie tj. 2,89 ha organ wykluczył powierzchnię 2,51 ha jako nie kwalifikującą się do płatności. Powyższe obligowało organ do odmowy przyznania płatności i nałożenia sankcji w oparciu o art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy.

Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczanych w oparciu o obszar zgłoszony. Mając na uwadze powyższe, zmniejszenie płatności wyliczone jako 1,5-krotność stwierdzonej różnicy przekracza powierzchnię stwierdzoną do płatności, w związku z powyższym płatność zostaje odmówiona i naliczona zostaje kara administracyjna.

Podkreślenia wymaga, że to po stronie wnioskodawcy leżał ciężar udowodnienia faktów zawartych w odwołaniu, a strona nie może przenosić ciężaru udowodnienia na organ rozpatrujący sprawę. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, (ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego). Strona nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, które wskazywałyby, że powierzchnia uprawniona do przyznania jednolitej płatności obszarowej jest inna od tej, którą ustalił organ w trakcie postępowania administracyjnego. ARiMR, natomiast dysponuje dowodem, jakim są Raport nr [...] z czynności kontrolnych z [...] r. oraz dokumentacja fotograficzna. Zadaniem i celem kontroli na miejscu jest weryfikacja stanu faktycznego w stosunku do danych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Udział w programie, tj. wnioskowanie o płatności jest dobrowolny, jednakże w chwili jego przystąpienia winny zostać spełnione wszystkie warunki wymagane do uzyskania płatności.

Na formularzu wniosku, który strona złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR C. [...] r. w sekcji IX. Oświadczenia i zobowiązania, została poinformowana o fundamentalnych zasadach obowiązujących w temacie przyznawania płatności obszarowych, co potwierdziła własnoręcznym podpisem w punkcie 22.

Płatności mogą być przyznawane rolnikom, spełniającym warunki ściśle określone przez prawo. Wszelkie odstępstwa, zarówno na korzyść jak i niekorzyść producenta rolnego, stanowią rażące naruszenie prawa.

W świetle przeprowadzonej analizy dokumentacji sprawy Dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w C. uznał, że zaskarżona decyzja z [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 wydana została zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym zakresie.

Pismem z [...] r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi w całości podtrzymała podnoszone dotychczas zarzuty i towarzyszącą im argumentację. W szczególności podkreśliła w jej ocenie wewnętrzną niezgodność przesłanej jej dokumentacji kontrolnej, nie podano miejsc wykonania zdjęć poszczególnych części gospodarstwa rolnego, nie podano rodzaju aparatu fotograficznego, daty, godziny i minuty wykonania zdjęć. Między drzewami rosną pokrzywy, co zgodne jest z ekologicznym charakterem gospodarstwa. Boczne zadrzewienia stanowią bufor gospodarstwa ekologicznego od okolicznych gospodarstw o innym profilu. Plonem z działki 701/160 jest siano.

Dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Podkreślono, że w latach 2014, 2015 nie była prowadzona kontrola na miejscu. W 2015r. dokonano oględzin działek ewidencyjnych [...] i [...] w celu ustalenia maksymalnej powierzchni uprawnionej (PEG), podczas której stwierdzono, że cała powierzchnia działki [...] stanowi obszar nieużytkowany rolniczo-las, zaś z działki [...] zakwalifikowano do płatności obszar 1,06 ha porośnięty starą leszczyna, a pozostały obszar-las, został wyłączony z płatności. Podkreślono różnicę pomiędzy kontrolą dla potrzeb certyfikacji gospodarstwa rolnego a dla potrzeb niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r, poz. 1066 ze zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w oparciu o wyżej opisane zasady, stwierdzić należało, że nie narusza ona prawa w sposób powodujący konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sprawy są dokonane przez organy orzekające ustalenia faktyczne, których wynikiem jest stan prawny przyjęty przez organy za podstawę kwestionowanych przez skarżącą rozstrzygnięć. Niemniej jednak w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie, wbrew zarzutom skargi, w sposób prawidłowo zgromadzono materiał dowodowy, który nie pozwalał na powstanie wątpliwości, co do ustaleń stanu faktycznego sprawy. Motywy wydanego w niej rozstrzygnięcia zawierają dostatecznie przekonującą argumentację, przemawiającą za prawidłowością podjętych decyzji.

Materialnoprawne podstawy przyznania płatności zostały zawarte w ustawie z 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2017r., poz. 278 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 przywołanej ustawy płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli:

1. 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz
2. 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha.
3. 2. Pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli:

1. 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz
2. 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr [...], wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty [...]euro. [...]

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr [...], zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; będącej w posiadaniu rolnika w dniu [...] roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr [...], określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów [...]".

Jednocześnie zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015r., poz. 351 ze zm.) - grunty uznaje się za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, jeżeli został na nich przeprowadzony przynajmniej jeden zabieg agrotechniczny mający na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności, w terminie do dnia [...] roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich, a w przypadku gruntów;

1) ugorowanych, o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 11 marca 2015r. w sprawie obszarów uznawanych za obszary proekologiczne oraz warunków wspólnej realizacji praktyki utrzymania tych obszarów (Dz. U. z 2015r. poz. 354), które zostały zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich jako obszary proekologiczne - w terminie do dnia [...] roku, w którym został złożony ten wniosek;

2) na których znajdują się cenne siedliska przyrodnicze oraz siedliska lęgowe ptaków, zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach: "Programu rolnośrodowiskowego" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - w terminie i zakresie określonych w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, "Działania rolno-środowiskowo-klimatycznego" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - w terminie i zakresie określonych w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich [...].

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Zgodnie zaś z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Stanowiąc w art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, ustawodawca zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w części drugiej art. 7 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 k.p.a. Stosownie do powyższego przepisu na organ administracji publicznej nałożony został obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, przy czym obowiązek ten należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy.

Zatem to organy administracji publicznej "podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy", aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W art. 3 ust. 2 pkt 2 obowiązek ten został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego (całego), wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania. Na ARiMR nie ciąży natomiast obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności.

Zatem, ciężar wykazania, że zostały spełnione przesłanki, od których uzależnione jest uprawnienie do płatności obciąża rolnika, który wnioskował o ich przyznanie. To wnioskodawca powinien wykazać, że faktycznie użytkował grunty wskazane do przyznania płatności, tj. faktycznie nimi władał i rolniczo gospodarował na tych gruntach.

Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należało, że organy obu instancji miały pełne podstawy do przyjęcia, że obszar wykluczony z płatności nie był do nich uprawniony. Organy rozpoznając sprawę rzetelnie zgromadziły i rozpatrzyły cały materiał dowodowy zebrany w sprawie. Przy wydaniu rozstrzygnięcia oparto się na wynikach kontroli administracyjnej, kontroli na miejscu (która odbyła się w dniach [...] r.), zdjęciach lotniczych i satelitarnych. Porównano powierzchnię zadeklarowaną we wniosku strony z wynikami kontroli terenowej oraz powierzchni referencyjnych wyliczonych dla poszczególnych działek ewidencyjnych przez ARiMR. Poczynione ustalenia dały podstawę do przyjęcia, że łączna powierzchnia uprawniona do płatności wskazana we wniosku to 2,89 ha, a powierzchnia stwierdzona po kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu wyniosła 0,38 ha, zaś stwierdzona różnica to 2,51 ha.

Zakwestionowany areał dotyczył obszarów nie utrzymywanych w należytej kulturze rolnej. Okkolliczność ta została wykazana zgromadzonym materiałem dowodowym, w tym głównie zdjęcia z kontroli na miejscu. Skarżąca w tym zakresie wskazała na ekologiczny charakter upraw, co jednak nie zwalnia jej od utrzymywania areału zgłoszonego do JPO w należytej kulturze rolnej, wymaganej powołanymi przez organ przepisami prawa, określającymi wymogi dla tej właśnie płatności. Wymogi te nie zostały spełnione, co organ w wyczerpujący sposób opisał w zaskarżonej decyzji. Wyliczono również wysokość kary administracyjnej jako stosunek powierzchni stwierdzonej różnicy-2,51 ha do powierzchni stwierdzonej 0,38 ha (kwota kary 1.335,32zł).

Zarzuty skargi odnośnie braku udziału strony w kontroli oraz kwestionowanie samego faktu jej odbycia [...] r. nie zasługują na uwzględnienie, a organ w zaskarżonej decyzji odniósł się do tych kwestii, wyjaśnił je, a wyjaśnienia te należy uznać za zasadne w świetle powołanych tam przepisów prawa. Organ zasadnie wskazał również na różnice w procedurach w poszczególnych postępowaniach, a odwołał się do regulacji obowiązujących w jednolitych płatnościach obszarowych. Organ nadto zasadnie, odwołując się do certyfikatów ekologicznych, na które powołała skarżąca, wskazał, że nie mają one znaczenia dla oceny ustaleń organu w przedmiocie jednolitej płatności obszarowej.

W ocenie sądu, organy dokonały prawidłowej subsumpcji ustalonego i potwierdzonego ewidentnymi dowodami, stanu faktycznego pod określone przepisy prawa. Po kontroli akt postępowania i analizie w ich kontekście zarzutów skargi należało zaakceptować kontrolowane rozstrzygnięcie.

Należy podkreślić, że stwierdzone nieprawidłowości, obciążają producenta, gdyż w przypadku osoby prowadzącej gospodarstwo, uprawnione jest domniemanie, że znane są jej podstawy mechanizmów związanych z płatnościami, z których chce ona skorzystać. Składając stosowny wniosek o przyznanie płatności osoba taka potwierdza własnym podpisem znajomość zasad przyznawania płatności i obowiązków podmiotu ubiegającego się o przyznanie płatności, a następnie otrzymującego te płatności. Beneficjent płatności do gruntów rolnych odpowiada bowiem w pełnym zakresie za treść i zawartość złożonego wniosku.

Trafna jest ocena organów, że stwierdzone zadrzewienia i zakrzaczenia z uwagi na swoją wielkość i gęstość świadczą o braku rolniczego wykorzystania wyłączonego z tego powodu obszaru, zgodnie z wymogami dobrej kultury rolnej. Grunt deklarowany do przyznania płatności powinien być zdatny do wykorzystania rolniczego, a tego rodzaju wykorzystanie wyklucza pozostawanie na działce nie tyko istniejących zadrzewień i zakrzaczeń, ale także zaleganie tam nie wykoszonych przestrzeni miedzy drzewami. To sam rolnik deklarował rolnicze wykorzystanie spornego terenu, a zatem powinien obejmować swą świadomością, że skoro nie usuwa zadrzewień i zakrzaczeń "wykorzystanie rolnicze" nie mogło zostać stwierdzone. Nie mogły też odnieść skutku twierdzenia skarżącej, że aktualny stan działek rolnych go wynika z prowadzonej uprawy ekologicznej.

Reasumując, ustalenia co do powierzchni działek, kwalifikujących się do przyznania płatności poczyniono przede wszystkim w oparciu o wyniki kontroli w terenie, przeprowadzonej w [...] r., udokumentowanej protokołem i materiałem zdjęciowym, a Sąd nie dopatrzył się przyczyn, dla których dokumentacji tej należałoby odmówić wiarygodności. Odnosząc się do zarzutów skargi w tym zakresie należy stwierdzić, że zdjęcia były robione w granicach działki, o czym świadczą widoczne na zdjęciach słupki ogrodzeniowe. Jednocześnie zdjęcia te są dostatecznie przejrzyste by obrazować stan upraw znajdujących się na działkach, a skarżąca tego faktu nie kwestionowała. Skarżąca natomiast nie sformułowała żadnych zarzutów, mogących podważyć moc dowodową profesjonalnej dokumentacji w tym dokumentacji z kontroli w terenie, a jedynie podejmowała polemikę z ustaleniami organów, które na jej podstawie zostały poczynione. W tym stanie rzeczy zarzuty odnośnie braku informacji jakim aparatem zdjęcia były robione oraz brak datownika na tych zdjęciach nie mogły znosić ich mocy dowodowej.

Zdaniem Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na słuszność ustaleń i ocen organów obu instancji. Sąd zauważa również, że organy obu instancji w uzasadnieniach swoich decyzji szczegółowo wskazały położenie wykluczonego obszaru i powody tego wykluczenia, a ustalenia te znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym dokumentacji zdjęciowej. Organ szeroko powołał i omówił podstawę prawną swej oceny, odnosząc się zarówno do uregulowań krajowych jak i unijnych zarówno w zakresie kwalifikowalności obszaru rolnego, jak i sankcji z tytułu jego wykluczenia. Stanowisko organu znalazło odzwierciedlenie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a skarżąca tym ustaleniom nie przeciwstawiła stosownej argumentacji.

W sprawie skarżąca odwoływała się do uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1548/13, gdzie stwierdzono, że w dacie kontroli w 2012r. nie było możliwe wejście kontrolerów na teren znacznej części gospodarstwa. W tym miejscu podkreślić należy, że przedmiotem postępowania w sprawie były płatności rolnośrodowiskowe, a kwestie te omówił organ w zaskarżonej decyzji. Poczynione wówczas ustalenia nie znajdują odniesienia w rozpoznawanej sprawie ze względu na odmienność przedmiotu rozpoznania, co również podkreślono w zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.