Uzasadnienie
Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] r., Nr [...], orzekł o obowiązku zwrotu przez K. F. nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego w postaci zasiłku dla bezrobotnych w okresie od dnia [...] do dnia [...] r., w wysokości [...]- zł., w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Powołana decyzja, w dniu [...] r., została doręczona K. F., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych.
K. F. wyrażając swoje niezadowolenie z treści powyższej decyzji wniósł odwołanie, które nadał za pośrednictwem poczty w dniu [...] r. (data stempla pocztowego).
Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie K.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W jego uzasadnieniu wskazał, że na podstawie art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym odwołujący został pouczony w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Organ na podstawie zgromadzonych akt administracyjnych uznał, że skoro odwołujący otrzymał przedmiotową decyzję w dniu [...] r., to odwołanie nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. okazało się spóźnione o jeden dzień. Nadto, odwołujący składając z opóźnieniem odwołanie nie wniósł również wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach K. F. domagał się rozpoznania "meritum" sprawy, podnosząc, że według jego rozeznania zmieścił się w 14 - dniowym terminie do wniesienia odwołania. Argumentował nadto, że w trakcie postępowania przed organem odwoławczym przebywał poza [...]i nie wiedział o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem skarżącego, brak odpowiedniego pouczenia w tym zakresie skutkował brakiem rozeznania w możliwościach wniesienia odwołania. Ostatecznie zarzucił organowi odwoławczemu podjęcie wyłącznie działań proceduralnych i to bez zbadania istoty sprawy.
Organ odwoławczy powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podkreślając, że wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem czternastodniowego terminu określonego w art. 129 § 2 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Jak stanowi art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swoich kompetencji sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, w tym kontrolę wydawanych przez organy administracji postanowień. Kontrola ta przeprowadzana jest pod względem zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym. Wyłącznie, w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, sąd administracyjny kontrolujący dane postanowienie władny jest je wzruszyć.
Bierze przy tym pod uwagę zarzuty zawarte w skardze, a także bada sprawę z urzędu, gdyż jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a Sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze.
Mając na uwadze powyższe uregulowania, skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada wymogom prawa.
Dodatkowo zaznaczyć przyjdzie, że o uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzygają organy administracji, co oznacza, że sąd administracyjny nie ma uprawnień do zmiany decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., Nr [...], tak jak tego oczekiwałby skarżący. Nie może tego uczynić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło.
Sąd w tej sprawie bada wyłącznie legalność zaskarżonego aktu i nie może w sposób merytoryczny orzekać za organ administracji, jak również nie może przywrócić z urzędu stronie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym nie może oceniać legalności decyzji wydanych wcześniej w tym samym postępowaniu administracyjnym. W takiej sytuacji merytoryczne kwestie związane z zasadnością nałożenia na skarżącego obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych nie mogły podlegać kontroli Sądu ani wpłynąć na treść wydanego w niniejszej sprawie wyroku.
Zaprezentowany pogląd znajduje oparcie w utrwalonym stanowisku orzecznictwa sądowego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 618/06, publ. Lex nr 221959 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2004 r., sygn. akt II SA/Ka 2352/02, publ. OSP 2007/3/25).
Podsumowując powyższe rozważania podnieść trzeba, że Sąd w niniejszym postępowaniu uprawniony jest jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewody [...]ego z dnia [...] r.
W tym miejscu przyjdzie zauważyć, że problematyka związana z wnoszeniem środków odwoławczych od rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej uregulowana została w K.p.a. i stosownie do treści art. 129 § 1 i 2 K.p.a., odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał tą decyzję, w terminie 14 dni od daty jej doręczenia stronie. Pouczenie o tym zostało prawidłowo zawarte w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej.
Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że doręczenie skarżącemu decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło za pośrednictwem poczty w dniu [...]r., co znajduje potwierdzenie w karcie doręczeń przesyłek poleconych i zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych (k - 15).
Poza sporem jest okoliczność, że wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w dniu [...] r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano odwołanie) bez złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Okoliczności tej nie kwestionuje sam skarżący.
W konsekwencji, termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. (poniedziałek), dlatego organ administracji był zobowiązany bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa do stwierdzenia, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem ustawowego terminu.
Na marginesie rozpoznawanej sprawy zaznaczyć należy, iż organ administracji ma obowiązek przywrócić termin na prośbę osoby zainteresowanej, jeżeli łącznie zachodzą cztery przesłanki, o których mowa w art. 58 K.p.a., a mianowicie:
- - uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy,
- - wniesienie prośby o przywrócenie terminu,
- - dochowanie terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu,
- - dopełnienie wraz z prośbą o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.
Jednocześnie brak tylko jednej z tych przesłanek bezwzględnie uniemożliwia usprawiedliwienie niezachowania terminu do złożenia odwołania.
W tym stanie rzeczy, skarga nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na cytowane na wstępie uregulowania p.p.s.a. oraz powołane przepisy K.p.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.