Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J.K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 978/08 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W sprawie tej skarżący korzystał z pomocy pełnomocnika ustanowionego mu z urzędu w sprawie, w której domagał się wznowienia postępowania. Pełnomocnik ten popierał skargę o wznowienie oraz na rozprawie, która odbyła się w dniu 8 listopada 2011 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały przez skarżącego uiszczone ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi R.S. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Jednocześnie w aktach sprawy nie została złożona dodatkowa dokumentacja odnosząca się do ewentualnych innych wydatków poniesionych przez pełnomocnika strony skarżącej.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.