Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 19 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 10/20

Uzasadnienie

Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą zaskarżono opisaną powyżej czynność Wojewody w przedmiocie odwołania skarżącej z funkcji członka Wojewódzkiej Komisji do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych w [...].

Rozpoznając przedmiotową sprawę wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. - dalej k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm. - dalej o.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p., do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (zob. art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Z powyższego w wynika, że ustawodawca enumeratywnie wymienił akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wykonywanie zadań wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych nie stanowi wykonywania władzy publicznej. Postępowanie przed taką komisją nie rozstrzyga zatem sprawy administracyjnej, lecz dotyczy zagadnień natury cywilnoprawnej związanych z pozasądowym dochodzeniem odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę wyrządzoną zdarzeniem medycznym (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2015r. sygn. akt II OSK 554/15, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 06 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SO/Po 8/18 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem brak jest podstaw do uznania, że sąd administracyjny jest właściwy do oceny działalności lub orzeczeń wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych oraz oceny czynności podejmowanych w ramach tego postępowania, to tym bardzie sąd nie może badać prawidłowości powołania i odwołanie ich członków. Okoliczność ta kwalifikuje przedmiotową skargę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

M. Świerczak