Uzasadnienie
Decyzją z [...] lipca 2013 r., nr [...], Burmistrz [...] (dalej: "Burmistrz") odmówił D. R. (dalej: "Wnioskodawczyni" lub "Skarżąca") przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad mężem, P. R. Uzasadniając odmowę organ wyjaśnił, że niepełnosprawność męża Wnioskodawczyni powstała w wieku 30 lat, tj. nie w okresach, o których mowa w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.; dalej w skrócie: "u.ś.r."). Ponadto zachodzi przesłanka wyłączenia prawa do świadczeń, o której mowa w art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r., gdyż P. R. pozostaje w związku małżeńskim z Wnioskodawczynią, która nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
W wyniku odwołania złożonego przez Wnioskodawczynię, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej w skrócie: "SKO"), decyzją z [...] września 2013 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza.
Na decyzję SKO Wnioskodawczyni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając naruszenie "zasady rozłączności podstaw prawnych decyzji o nieprzyznaniu prawa do świadczeń" – poprzez równoczesne powołanie, jako podstaw prawnych odmowy, przepisów art. 17 ust. 1b [omyłkowo oznaczonego w skardze jako "ust. 1 lit. b" – uw. Sądu] u.ś.r. oraz art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r., mimo że odnoszą się one do różnych stanów faktycznych – a także pominięcie przy rozstrzyganiu sprawy przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. Z powołaniem się na te zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza, z jednoczesnym podkreśleniem, że począwszy od lipca do końca grudnia 2013 r. przysługuje Skarżącej również świadczenie w kwocie 200 zł miesięcznie w ramach pomocy finansowej dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz podkreślając, że przyczyną odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego było niespełnienie przez osobę wymagającą opieki wymogu z art. 17 ust. 1b u.ś.r., natomiast nie był fakt pozostawanie w związku małżeńskim przez Skarżącą z osobą wymagającą opieki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sąd wyjaśnia, że pismem z 26 lipca 2013 r. (uzupełnionym pismem z 19 sierpnia 2013 r.) Grupa Posłów na Sejm RP VII kadencji wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności m.in. przepisu art. 17 ust. 1b u.ś.r. z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP, a to w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia, czym – w ocenie wnioskodawców – naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji.
Sprawa zainicjowana powyższym wnioskiem została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt K 38/13. Jak wynika z informacji zamieszczonych na stronie internetowej Trybunału (http://www.trybunal.gov.pl), dotychczas nie został wyznaczony termin rozprawy w tej sprawie.
Ponieważ w niniejszej sprawie podstawę odmowy przyznania Skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad mężem stanowił właśnie (i jak wyjaśniło SKO – wyłącznie) zaskarżony ww. wnioskiem przepis art. 17 ust. 1b u.ś.r., to od wyniku sprawy toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt K 38/13 zależy niewątpliwie rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie o sygn. akt K 38/13.
Zgodnie z art. 128 § 1 p.p.s.a. Sąd podejmie niniejsze postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.