Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną K. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odrzucającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...].
W dniu [...] r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego w którym wskazał, iż dotyczy "odwołania w sprawie sygnatura IV SA/Po 102/08 dnia 8.4.08, 13.5.08"
Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania czy jego pismo z dnia 28 maja 2008 r. stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2008 r. czy wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 maja 2008 r. czy też skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 8 kwietnia 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż pismo, które zostało złożone w terminie do wniesienia zażalenia, stanowi w istocie zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2008 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia [...] r. przesłał do Sądu, "celem uzupełnienia treści rozmowy", m.in. świadectwo lekarskie, rachunek z apteki, receptę, pismo zastępcy Prezydenta Miasta [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, iż wobec braku jednoznacznej odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 czerwca 2008 r. pismo skarżącego z dnia 28 maja 2008 r., zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu, Sąd potraktował jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 maja 2008 r.
Należy również wyjaśnić, iż wskazany w wezwaniu rygor uznania, że pismo z dnia 28 maja 2008 r. stanowi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 maja 2008 r., podyktowany był faktem, iż pismo to wpłynęło w ostatnim dniu terminu do wniesienia tego środka odwoławczego.
Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej "ppsa").
Zgodnie z art. 194 § 4 ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego przepisu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 ppsa).
W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 ppsa przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego.
Należy również zauważyć, iż niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 ppsa jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" wyd. Wolters Kluwer 2006 r. - wydanie II, str. 395, oraz post. NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.)
W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.
/-/ P. Miładowski
AT