Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r., [...], Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w C. odmówił zarejestrowania M.J. jako osoby bezrobotnej. Organ podał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 ze zm., dalej: ustawa o promocji zatrudnienia), za osobę bezrobotną uznaje się osobę zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo w innej pracy zarobkowej, która nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów ze środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Z posiadanej dokumentacji wynika, że Zainteresowany złożył oświadczenie, iż nie uzyskuje miesięcznie przychodu we wskazanej wyżej wysokości.
Jednakże organ zwrócił uwagę na okoliczność, iż Zainteresowany przedłożył umowę o najem lokalu użytkowego zawartą pomiędzy E. i M. J. a C. i M. T. Umowa zawarta została dnia [...] lutego 2001 r. na okres 5 lat, zaś czynsz najmu ustalono na 3.000 zł. W ocenie organu, Zainteresowany uzyskuje dochód przewyższający połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Nadto organ wskazał, że dnia [...] czerwca 2005 r. Zainteresowany przedłożył zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że w dniu [...] czerwca 2005 r. był niezdolny do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
M.J. pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. odwołał się od decyzji organu I instancji. W piśmie z dnia [...] września 2005 r. podał, że zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie prawa materialnego i przedstawienie błędnego stanu faktycznego. Podał, że umowa najmu była znana organowi już w 2002 r., w związku z inną sprawą Zainteresowanego. W złożonym oświadczeniu wskazał, że jego dochód nie przekracza kwoty 425, 50 zł miesięcznie, zaś organ w uzasadnieniu swojej decyzji posługuje się pojęciem przychodu.
Wojewoda decyzją z dnia [...] października 2005 r., [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w dniach od 1 do 15 czerwca 2005 r. Zainteresowany nie był zdolny do podjęcia pracy, co potwierdza zaświadczenie ZUS ZLA. Nadto wskazano, że Zainteresowany z tytułu najmu lokalu użytkowego otrzymuje dochód w kwocie [...] zł miesięcznie.
Pismem z dnia [...] października 2005 r. M.J. odwołał się od decyzji organu I instancji. Podniósł, że w dniu [...] czerwca 2005 r. otrzymał kartę stawiennictwa bezrobotnego w PUP w C., został zarejestrowany jako bezrobotny z prawem do zasiłku od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2005 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej wyrażone argumenty.
Na posiedzeniu Sądu w dniu [...] października 2006 r. Skarżący podał, że rozwód otrzymał w styczniu 2003 r. Czynsz należy dzielić pomiędzy dwie osoby- jego oraz żonę, z którą jest po rozwodzie. Zwrócił się nadto z wnioskiem o zwrot kosztów przejazdu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie organy prowadzące postępowanie w istotny sposób naruszyły przepisy regulujące istotę i sposób ustalania stanu faktycznego. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa), organy obowiązane są podjąć wszelkie kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Natomiast zgodnie z art. 77 § 1 kpa, organ obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Rozpatrzenie materiału dowodowego nie może polegać tylko i wyłącznie na prostym wnioskowaniu o istnieniu określonych faktów, bez uwzględnienia okoliczności wynikających z innych dowodów zebranych w sprawie. Organ winien rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a więc dowody należy oceniać w łączności, tak by wyjaśnić ewentualne wątpliwości wynikające z ich zestawienia. Nie jest nadto dopuszczalne pominięcie uzyskanego dowodu, bez precyzyjnego wskazania przesłanek, dla których organ nie dał mu wiary, bądź nie uznał za miarodajny dla rozstrzygnięcia sprawy.
W przedmiotowej sprawie organy wskazały na dwie zasadnicze okoliczności, nie pozwalające na uznanie Skarżącego za osobę bezrobotną. Pierwszą z tych przeszkód jest uzyskiwanie przez Skarżącego miesięcznego przychodu przewyższającego połowę minimalnego wynagrodzenia. Organy wskazały bowiem, iż w 2001 r. Skarżący wraz z małżonką zawarli umowę, na mocy której na okres 5 lat wynajęli będący ich własnością lokal użytkowy. W ocenie organów, Skarżący uzyskuje z tego tytułu przychód w kwocie [...] zł miesięcznie. Organy pominęły jednak zupełnie okoliczność, iż w 2003 r. małżeństwo Skarżącego zostało rozwiązane przez rozwód. W aktach sprawy brak jest dokumentów, które dawałyby możliwość oceny, w jaki sposób małżonkowie po rozwiązaniu małżeństwa ukształtowali swoje stosunki majątkowe. Wprawdzie bowiem zgodnie z art. 43 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. nr 9, poz. 59 ze zm.) oboje małżonkowie mają równe prawa w majątku wspólnym, od chwili ustania wspólności ustawowej, jednakże możliwe jest dokonanie odmiennych ustaleń.
Dlatego też nie jest dopuszczalne uznanie bez przeprowadzenia w tym zakresie postępowania, że dochód Skarżącego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej wynosi [...] zł. Kwestia ta wymaga dodatkowej oceny i szczegółowej analizy.
Kolejna wątpliwość związana jest z oceną przedstawionych przez Skarżącego zaświadczeń lekarskich. Organy wskazały, że z uwagi na okoliczność, iż Skarżący w dniu, w którym rejestrował się w Urzędzie Pracy, posiadał zwolnienie lekarskie, nie spełniał przesłanek uznania za osobę bezrobotną – nie był bowiem zdolny do podjęcia zatrudnienia.
W ocenie Sądu, wykładnia art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia nie może zmierzać w kierunku zaproponowanym przez organy administracji rozstrzygające przedmiotową sprawę. Wprawdzie bowiem rzeczywiście ustawodawca w definicji ustawowej bezrobotnego przewiduje kryteria zdolności i gotowości do podjęcia pracy, jednakże kryteria te należy rozumieć jako wymaganie posiadania stosownych cech psychicznych i fizycznych, oraz zamiaru podjęcia pracy zarobkowej. Jak słusznie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 października 1991 r. (II SA 683/91, ONSA 1992/2, poz.
28) "Jest bezsporne, że stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu (Dz. U. 1989 r. Nr 75 poz. 446 z późn. zm.) za bezrobotnego uważa się osobę zdolną do pracy i gotową do jej podjęcia w ramach stosunku pracy. Ową "zdolność" należy rozumieć tak samo jak zdolność osoby pracującej zawodowo, to jest jako możliwość wykonywania pracy "w zasadzie", czego nie zmienia przejściowa choroba, stwierdzona stosownym zaświadczeniem lekarskim" (zob. również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 1991 r., II SA 1079/91, ONSA 1992/3-4, poz. 74 i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 1991 r., II SA 768/91, ONSA 1992/1 poz. 1). Wprawdzie poglądy te dotyczyły kwestii wpływu przejściowej niezdolności do pracy na możność wypłaty zasiłku dla bezrobotnych, jednakże w ocenie Sądu w identyczny sposób oceniać należy sytuację, w której w dniu rejestracji występowała przejściowa niezdolność do pracy. Przyjęcie, iż przejściowa niezdolność do pracy skutkować ma odmową przyznania statusu osoby bezrobotnej oparte jest na wadliwej wykładni art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia.
Wskazane powyżej uchybienia skutkować muszą uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Organy ponownie prowadząc postępowanie winny zobowiązane będą do stwierdzenia rzeczywistego stanu faktycznego, zwłaszcza w zakresie finansowych konsekwencji rozwiązania małżeństwa Skarżącego, a następnie wnikliwej oceny stanu faktycznego na gruncie stosownych przepisów prawa.
W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.
/-/ P. Miładowski /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus
MB