Uzasadnienie
Wojewoda Wielkopolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Swarzędzu z dnia 20 maja 2014 r. Nr LIX/534/2014 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego centralną część obrębu Garby i część obrębu Zalasewo (pow. ca 292 ha) – Część III (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2014 r. poz. 4336). Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności § 10 pkt 6 i 7 oraz § 18 ust. 3 Uchwały.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego M. N. (dalej jako Wnioskodawca) wystąpił z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wskazał, że kwestionuje przepis zawarty w § 20 pkt 3 Uchwały, bowiem przepis ten uniemożliwia mu stworzenie infrastruktury niezbędnej dla prowadzenia gospodarstwa rolnego i dlatego też posiada interes prawny w przedmiotowym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zgodnie zaś z § 2 art. 33 udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Z powyższych przepisów wynika, że są uczestnicy postępowania sądowego z mocy prawa (§ 1) oraz uczestnicy postępowania dopuszczeni do udziału w postępowaniu przez sąd (§ 2).
Wnioskodawca nie jest uczestnikiem niniejszego postępowania z mocy prawa. Brak jest także podstaw do dopuszczenia go do udziału w sprawie na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.
Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest zbadanie zgodności z prawem uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została określona przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm., dalej u.p.z.p.). Do postępowania w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mają w ogóle zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej kpa). Uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu (art. 18 ust. 1 u.p.z.p.), co jednak w żadnym razie nie oznacza, że staje się przez to uczestnikiem postępowania.
Sąd podziela stanowisko, że art. 33 § 2 p.p.s.a. dotyczy spraw rozstrzyganych w toku administracyjnego postępowania, toczącego się na podstawie przepisów kpa. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania w sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest akt bądź czynność podjęta poza postępowaniem administracyjnym, a przede wszystkim przepis prawa miejscowego lub uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego (tak Naczelny Sądu Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2012 r., II OZ 903/12; postanowieniu z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 216/12; postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2011 r., II OZ 695/11; postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011r., II OZ 362/11 i postanowieniu z dnia 18 stycznia 2011 r., II OZ 1354/10; opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Postępowanie ze skargi z art. 93 ust. 1 u.s.g. jest formą nadzoru nad działalnością organów gminy sprawowanego przez organy nadzoru. Postępowanie takie toczy się wyłącznie z udziałem organu nadzoru oraz gminy i jej organu, którego rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy. Nie mogą brać w nim udziału inne podmioty, nawet wtedy, gdy wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2010 r., II OZ 899/10, LEX nr 743989).
Nie oznacza to jednak, że Wnioskodawca jest pozbawiony możliwości zakwestionowania Uchwały w stosownym zakresie, wyznaczającym granice sprawy sądowoadministracyjnej. Przepis art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi może być podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i który przed wniesieniem skargi wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że po spełnieniu warunków określonych w cytowanym przepisie Wnioskodawca może wnieść skargę na Uchwałę.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. odmówił dopuszczenia Wnioskodawcy do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.