Uzasadnienie
B. S. wniosła za pośrednictwem pełnomocnika skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 02 października 2019r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Pismem z dnia 27 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zwrot od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego oraz opłatę skarbową w związku z wydaniem przez organ w dniu 26 listopada 2019 r. w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzji autokontrolnej uchylającej w całości zaskarżoną decyzję. W piśmie z dnia 23 stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); jak również gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Dopuszczalność takiej kwalifikacji jest więc uzależniona od zaistnienia w toku postępowania okoliczności powodującej jego bezprzedmiotowość.
Przesłanka taka zostaje spełniona w sytuacji, o której mowa w art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia, czyli osiągnięcie celu, do którego zmierza wniesienie skargi.
Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego prowadzi do wniosku, że z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wszak nie ulega wątpliwości, że organ odwoławczy skorzystał z możności wynikającej z art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. i stąd – stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – należało orzec o umorzeniu postępowania.
Natomiast o zasądzeniu od organu odwoławczego zwrotu kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze to, że pełnomocnik skarżącej zgłosił żądanie w tym przedmiocie zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z zasadami wykładni systemowej oraz celowościowej, art. 201 § 1 p.p.s.a., dotyczy zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a nie tylko kosztów sądowych. Strona nie może ponosić większych konsekwencji w przypadku uwzględnienia skargi przez organ, niż gdyby to samo stwierdził sąd (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn.. akt II FZ 144/12).
Zasądzoną kwotę obliczono w oparciu o art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 t.j.) obejmującą wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...]zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł.