Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005.r nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania założonego przez B. Ś. od stanowiska Starosty K. w sprawie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu, wyrażonego w piśmie nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r.
Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. B. Ś., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł na wskazane postanowienie Kolegium skargę do Sądu Administracyjnego. Do skargi nie załączono pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pismem z dnia [...] lutego 2006 r. prawidłowo dostarczonym dnia [...] lutego 2006 r., wezwał podpisanego pod skargą Adwokata do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, przez złożenie pełnomocnictwa uprawniającego do występowania przed sądami administracyjnymi i do uiszczenia 100 zł wpisu pod rygorem odrzucenia skargi (k 12,13).
W odpowiedzi nadesłane zostało pismo z dnia 28 lutego 2006 r., zgodnie z którym podpisany pod skargą Adwokat stwierdził, ze pełnomocnictwo podpisane przez B. Ś. obejmuje swym zakresem prowadzenie sprawy również przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a jego oryginał znajduje się w aktach sprawy; jednocześnie wniósł o zwolnienie od uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
1.W odpowiedzi na wezwanie Sądu Adwokat podpisany pod skargą powołał się na pełnomocnictwo złożone do akt administracyjnych. W aktach tych (k. 2=6) znajduje się "pełnomocnictwo w sprawie administracyjnej", na mocy którego B. Ś. ustanawia adwokata H. R. pełnomocnikiem " do prowadzenia sprawy własnej przeciwko Starostwo Pow. w K. o zapłatę".
Zgodnie z art. 34 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm., dalej upsa) strona może być w postępowaniu zastępowana przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo może obejmować zarówno prowadzenie określonej sprawy, ogółu spraw przed sądami administracyjnymi, jak i dokonanie określonej czynności. Z uwagi jednak na konsekwencje, jakie wiążą się z umocowaniem pełnomocnika do zastępowania mocodawcy uznać należy, że pełnomocnictwo winno być tak sporządzone, by możliwe było precyzyjne określenie zakresu rzeczywistego umocowania.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnictwo zamieszczone w aktach ogranicza się do wskazania organu administracji publicznej I instancji, przed którym ma być prowadzone postępowanie "o zapłatę". Niewątpliwie zaś postępowanie przed sądem administracyjnym w określeniu tym się nie mieści. Zarówno bowiem wskazanie organu, jak i przedmiotu postępowania, nie odnosi się w przypadku złożonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa do postępowania, które miałoby się toczyć przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym celem zbadania wydanych w postępowaniu decyzji pod względem ich legalności. Nie ulega wątpliwości, że czym innym jest sprawa administracyjna, czym innym zaś sprawa sądowoadministracyjna, która nie jest kontynuacją sprawy administracyjnej (W. Chróścielewski "Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego"- PiP 3/04/63).
Profesjonalny pełnomocnik winien dochować należytej staranności w zakresie wykazania przed Sądem istnienia umocowania do działania w imieniu swego mandanta.
W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 upsa orzekł, jak w punkcie 1 (pierwszym) sentencji postanowienia.
2. Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. – sygn. SK 11/05 Trybunał Konstytucyjny orzekł że: art. 219 § 2 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są zgodne z art. 45 ust.1 Konstytucji; § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. oraz z art. 2 Konstytucji (Dz.U. 45/06/322).
Z uwagi na charakter niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. (Dz.U. 221/03/2193- dalej rozporządzenie) z bezwzględnie obowiązującym art. 221 upsa i art. 2 Konstytucji, wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest skuteczny ex tunc. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis od skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym jest wpisem stałym i wynosi 100 zł. Wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata winien być uiszczony w momencie wniesienia skargi bez wezwania o uiszczenie opłaty, a skarga nienależycie opłacona podlega odrzuceniu (art. 221 upsa). Konstrukcja art. 221 upsa odpowiada konstrukcji art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j.t. Dz.U. 9/02/88 ze zm. – dalej uksc; J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" - W.Pr.2004 s. 295 uw. 2 akapit 1). W tej sytuacji błędnie wezwanie adwokata do uiszczenia opłaty stałej nie usuwa działania art. 221 upsa i nie niweczy skutku prawnego w postaci odrzucenia skargi (odpowiednio – na tle art. 17 uksc – postanowienie SN z 17.8.2000 r. – II CZ 57/00 – Biul.
SN 10/00/14). W tej sytuacji wniosek o prawo pomocy w zakresie częściowym – o zwolnienie od uiszczenia 100 zł wpisu – jako złożony po terminie – należało odrzucić (art. 221 w zw. z art. 243 i art. 245 § 1 i 2 i art. 58 § 1 pkt 3 i art. 64 § 3 upsa).
/-/ M. Dybowski
KP/