Uzasadnienie
Prokurator Apelacyjny w P. (dalej Prokurator) pismem z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie przepisów porządkowych regulujących zasady używania (detonowania) materiałów pirotechnicznych o charakterze widowiskowym (dalej Uchwała; k. 3-9, 15-20 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] grudnia 2010 r. Przewodniczący Rady Miejskiej w P. uznając jej zasadność w całości; poinformował o tym, że Rada Miejska w P. uchwałą z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] uchyliła zaskarżoną Uchwałę. W związku z tym Przewodniczący Rady Miejskiej wniósł o umorzenie postępowania w sprawie ze skargi Prokuratora Apelacyjnego w P. z dnia [...] listopada 2010 r. na Uchwałę (k. 10-15 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] Prokurator poinformował WSA, że cofa ową skargę (k. 25 akt sądowych). Tym samym Prokurator skorzystał z przysługującego Mu uprawnienia do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla sądu wiążące (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010, s. 200 uw. 2). Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek ze wskazanych powyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.