Uzasadnienie
T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w imieniu swoim oraz jako pełnomocnik J. D. i P. Ł., skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Rogoźnie, opisaną w rubrum.
Trzema odrębnymi zarządzeniami z dnia 16 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału IV Sądu wezwał T. P., jako skarżącego oraz jako pełnomocnika obu ww. osób do uiszczenia wpisu sądowego w kwotach po 300 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 54-56 akt sądowych). Wezwania zostały doręczone T. P. jedną przesyłką w dniu 23 grudnia 2016 r. (k. 64). W zakreślonym terminie T. P. uiścił wpis (k.
- 58) oraz złożył w Biurze Podawczym Sądu pismo, że cofa skargę wniesioną w imieniu J. D. i P. Ł. (k. 60).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie, mimo upływu terminu zakreślonego w wezwaniu Sądu, wpis od skarg wniesionych w imieniu J. D. i P. Ł., nie został uiszczony. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, tj. odrzucił skargi J. D. i P. Ł., przy czym na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.
Sąd wyjaśnia, że cofnąć można tylko taką skargę, która uprzednio została skutecznie wniesiona. Jednym zaś z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wymaganego wpisu. Z tego powodu oświadczenie T. P. o cofnięciu skarg J. D. i P. Ł., nie mogło skutkować umorzeniem postępowania.
Sąd zaznacza, że wobec cofnięcia skarg zbędne stało się ustalenie, czy T. P. mógł skutecznie reprezentować J. D. i P. Ł. w postępowaniu sądowoadministracyjnym.