Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2004 r. skarżący cofnął skargę na wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego przewidzianego ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r, o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71 poz. 734). Cofając skargę skarżący wyjaśnił, iż nie widzi sensu dalszego ubiegania się o przyznanie dodatku mieszkaniowego, bowiem nie znalazł zrozumienia oraz poparcia dla swoich racji w organach rozpatrujących złożony w tym przedmiocie wniosek, a stan zdrowia nakazuje mu unikanie stanów zdenerwowania, które może wywołać negatywne rozstrzygnięcie skargi.
Z pismem w przedmiocie cofnięcia skargi skarżący wystąpił w zakreślonym przez Sąd terminie 7 dni, w związku z doręczonym mu wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Z tych względów właśnie cofnięcie skargi podlega merytorycznemu rozpoznaniu, pomimo iż wymaganego wpisu od skargi skarżący nie uiścił, co stanowiłoby podstawę do jej odrzucenia.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi przez skarżącego jest skuteczne i nie zmierza do obejścia prawa. Możliwość zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego jest bowiem prawem strony, która do ogłoszenia wyroku ma prawo rozporządzać skargą. Jednocześnie treść zaskarżonej decyzji pozwala uznać, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270).
/-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak
JFS