Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 1084/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. J. i M. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi tj. dołączenie odpisu skargi.
Zażalenia na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik strony skarżącej podnosząc nieprawidłowości w doręczeniu mu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Postanowienie Sądu z dnia 24 stycznia 2017 r. należało uchylić z uwagi na fakt, że wezwanie z dnia [...] grudnia 2016 r. skierowane do pełnomocnika skarżących, zobowiązujące go do nadesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, zostało niewłaściwie zaadresowane na skutek omyłki pisarskiej. Wezwanie to skierowano do "Kancelaria Adwokacka adw. R. S.", podczas gdy prawidło winno być: "Kancelaria Adwokacja ad S.. Powyższe mogło skutecznie uniemożliwić odbiór awizowanej przesyłki pocztowej przez pełnomocnika. Omyłka sądu nie może zaś wywoływać negatywnych skutków dla strony, a niewątpliwie takim negatywnym skutkiem procesowym było odrzucenie skargi, będące bezpośrednią konsekwencją niemożności zadośćuczynienia wezwaniu sądu ze względów opisanych powyżej.
W związku z powyższym na podstawie art. 195 § 2 Ppsa orzeczono jak w pkt 1 i 2 sentencji.