Uzasadnienie
Pismem z 07 października 2010 r. E. N. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej w skrócie: "SKO") decyzję z [...] września 2013 r., nr [...] (sprostowaną postanowieniem SKO z [...] listopada 2013 r. nr [...]), mocą której utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy W. z [...] lipca 2013 r., nr [...], odmawiającą Skarżącej przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką, Z. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Należy bowiem zauważyć, że postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13 (sprostowanym postanowieniem z 13 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowił właśnie przepis art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, przy czym organy obu instancji odmówiły Skarżącej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wyłącznie z powołaniem się na okoliczność niespełnienia przez Skarżącą przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W zaskarżonej decyzji podkreślono, że w przypadku specjalnego zasiłku opiekuńczego – inaczej niż przy świadczeniu pielęgnacyjnym – nie wystarcza sam fakt niepodejmowania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Mając powyższe na względzie Sąd doszedł do przekonania, że od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie zainicjowanej przytoczonym na wstępie pytaniem prawnym opatrzonym sygn. akt II SA/Po 1026/13 zależy niewątpliwie treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu niniejsze postępowanie, do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w ww. sprawie.
Stosownie do dyspozycji art. 6 p.p.s.a. Sąd informuje, ze zgodnie z art. 128 § 1 p.p.s.a. podejmie niniejsze postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.