Uzasadnienie
P. Sp. z o.o. zeprezentowana przez radcę prawnego R.G. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc iż natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami finansowymi i prawnymi, w związku z czym istnieje duże prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącej uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazał również na fakt wniesienia przedmiotowej skargi, w związku z czym jego zdaniem istnieje duże prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi.
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winni wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3. Zasadność wstrzymania decyzji nakładającej określone obowiązki, podobnie jak w przypadku innych rozstrzygnięć, uzależniona jest od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które to okoliczności wymagają jednak wykazania. Ciężar przeprowadzenia dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy że skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Subiektywne przekonanie skarżącego o niezasadności wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia nie uzasadnia bowiem udzielania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji.
Odnosząc się do argumentacji strony stwierdzić należy, iż wnioskodawca poza ogólnikowym powołaniem się na fakt, iż natychmiastowe wykonanie decyzji skutkować będzie trudnymi do odwrócenia konsekwencjami finansowymi, nie przedłożył żadnych dokumentów uzasadniających powyższe twierdzenie. Narusza to obiektywną zasadę obciążającą ciężarem dowodowym stronę, która wywodzi z określonego faktu korzystne skutki prawne. Ponadto wskazać należy na fakt, iż zapłata kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia ma charakter pieniężny, który z natury rzeczy jest odwracalny. Stąd też fakt uregulowania zobowiązań wynikających z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2009r. nr [...], nie tworzy takiego stanu rzeczy, w którym strona na skutek wykonania tej decyzji poniosłaby niepowetowaną szkodę (por. postanowienie NSA z dn. 18.04.1995r. SA/Wr 347/95 LEX 26817).
Uwzględniając zasadę, iż obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji (zob. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, POP 2009/2/143), Sąd na podstawie art. 61 § 3 i §5 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/I. Kucznerowicz mb