Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. Rada Sołecka [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej składającej się z jednej siłowni wiatrowej wraz z niezbędną infrastrukturą na działce [...]. Skarga została podpisana przez Sołtysa [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] stycznia 2015 r. Sołtys [...] został wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez złożenie uchwały zebrania wiejskiego uprawniającego Sołtysa do działania w imieniu Sołectwa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sołtys został jednocześnie pouczony, iż zgodnie z treścią art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594) zwanej dalej jako "u.s.g." rada sołecka nie jest organem samodzielnym, uprawnionym do reprezentowania sołectwa lub sołtysa, nie posiada osobowości prawnej, a co za tym idzie nie jest uprawniona do wniesienia skargi.
Sołtys ww. terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej jako "p.p.s.a" uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).
W treści art. 25 § 1 p.p.s.a. zdefiniowano zdolność sądową, wskazując iż jest nią zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, wskazując jednocześnie, że posiadają ją osoby fizyczne i osoby prawne. Ustawodawca przyznał zdolność sądową również państwowym i samorządowym jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej oraz organizacjom społecznym nieposiadającym osobowości prawnej (§ 2) oraz innym jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§ 3). Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób (§ 4).
Z treści art. 5 ust. 1 u.s.g. wynika, że gmina może tworzyć jednostki pomocnicze m.in. sołectwa. Z kolei zgodnie z treścią art. 36 ust. 1 u.s.g. rada sołecka wspomaga działalność sołtysa. Organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym - sołtys. Jak z tego wynika, rada sołecka nie jest organem samodzielnym, uprawnionym do reprezentowania sołectwa lub sołtysa. Nie posiada też osobowości prawnej. Rada Sołecka nie ma więc zdolności występowania przed sądem administracyjnym jako strona (postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2013 r. sygn. akt I OZ 1192/13 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym organem właściwym do reprezentowania sołectwa oraz wniesienia skargi jest sołtys, działający na podstawie uchwały organu uchwałodawczego – zebrania wiejskiego.
Z treści skargi wynika, iż wniesiona ona została przez Sołtysa [...] w imieniu Rady Sołeckiej [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Sołtys został poinformowany, że rada sołecka nie jest uprawniona do wniesienia skargi. Jednocześnie Sołtys został wezwany do złożenia uchwały zebrania wiejskiego uprawniającego Sołtysa do działania w imieniu Sołectwa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
We wskazanym terminie stosowna uchwała, nie została przedłożona, co w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkuje koniecznością odrzuceniem skargi.