Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 23 maja 2018r. oddalił skargę B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie dotyczącej zwrotu zatrzymanego dokumentu prawa jazdy.
Skarżący na skutek zgłoszonego wniosku o przyznanie prawa pomocy reprezentowany jest przez pełnomocnika z urzędu oraz zwolniony jest od kosztów sądowych w całości.
Pełnomocnik z urzędu wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Odpis opinii został doręczony skarżącemu wraz z pouczeniem, że w terminie 30 dni od dnia doręczenia opinii może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru zgodnie z treścią art. 177 §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Opinia została doręczona skarżącemu w dniu 26 czerwca 2018r. (k. 112 akt sąd.).
Skarżący w dniu 30 czerwca 2018r. złożył w Biurze Podawczym Sądu własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 maja 2018r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę kasacyjną skarżącego B. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 maja 2017r. należy odrzucić.
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202).
Pełnomocnik skarżącego, wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 P.p.s.a. nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zatem złożył w Sądzie sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis powyższej opinii został doręczony przez Sąd skarżącemu, który mógł zatem przedłożyć skargę kasacyjną sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika, w terminie 30 dni od dnia doręczenia opinii o braku podstaw, o czym został pouczony (k. 100, 103, 112 akt sąd.). Skarżący tymczasem przedłożył sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę kasacyjną. Skarżący naruszył zatem przepis art. 175 §1 P.p.s.a oraz 177 §4 P.p.s.a.
Wobec powyższego, skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów ustawowych stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 177 §4 P.p.s.a., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
Ubocznie Sąd informuje, że korzysta Pan na mocy postanowienia Sądu z 06 lutego 2018r. ze zwolnienia od kosztów sądowych oraz pomocy prawnej ustanowionego pełnomocnika z urzędu.