Uzasadnienie
Złożoną do sądu skargę z dnia [...] września 2004 r. skarżący wniósł "na bezczynność i niezgodne z prawem działanie instytucji" omówionych w skargach wniesionych i prowadzonych pod sygnaturami akt II SAB/Po 10/98 i II SAB/Po 12/98.
Pismem z dnia [...] września 2004 r., doręczonym na wskazany w aktach adres [...] września 2004 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu oraz oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący poinformował, iż "w skardze podano sygnatury akt sprawy" oraz, że sprawa dotyczy P. W. "K.– T." sp. z o.o. w P. We skazanych przez skarżącego w skardze sprawach, o sygnaturach II SAB/Po 10/98 i II SAB/Po 14/98 skargi zostały odrzucone z uwagi na brak właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Kontrola działalności administracji publicznej – do której powołane są sądy administracyjne – obejmuje orzekanie w sprawach skarg na konkretną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność i bezczynność. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności skarga dotyczy.
Wymogi formalne skargi muszą być spełnione w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał ani konkretnej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, ani nie oznaczył organu którego działania, względnie bezczynności skarga dotyczy. Nie wynika to w żaden sposób ze złożonej skargi, ani pisma nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wobec czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 wyżej cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.
We wniesionej do Sądu skardze, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi". Skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 247 cytowanej ustawy, postanowił jak w sentencji.
/-/ E. Makosz – Frymus
TG