Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z [...].08.2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając m. in. na podstawie art. 37 § 1 i 2 kpa rozpoznając zażalenie K. M. na przewlekłość postępowania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. nie stwierdziło naruszenia przez organ I instancji art. 35 kpa określającego termin załatwienia sprawy.
Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w zakresach administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru na działalność organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Do katalogu rozpoznawanych przez sąd administracyjny spraw należą i te, co do których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.).
W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjmuje się, iż stanowisku organu wyższego stopnia, wydanemu w trybie art. 35 kpa, nadaje się formę postanowienia (por. wyrok z 12.04.2001 r. IV SA 1866/00). Na postanowienie wydane w tym trybie nie służy zażalenie, gdyż nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy – incydentalny (wide postanowienie NSA z dnia 12.02.2002 r. w sprawie II SA/Gd 3920/01) i nie należy do katalogu rozstrzygnięć objętych kognicją sądów administracyjnych..
Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 kpa (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.04.2004 r. syn. akt IV SA 228/03 LEX nr 160589).
W konsekwencji przyjąć należy, że skarga do sądu administracyjnego na takie postanowienie jest niedopuszczalna i ulega stosownie do art. 28 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.
/-/I.Kucznerowicz /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski