Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w P., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Poznania, po rozpoznaniu wniosku B. O., umorzył postępowanie administracyjne dotyczące przyznania zasiłku celowego na żywność w wysokości [...] zł na miesiąc lipiec 2012r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012r. B.O. zwróciła się o zapewnienie wyżywienia w miesiącu lipcu 2012r.. W wyniku analizy akt administracyjnych ustalono, że decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] przyznano dożywianie wnioskodawczyni w wysokości [...] zł od 1.06.2012r. do 30.06.2012r. Zatem w miesiącu czerwcu wnioskodawczyni ma zapewnione dożywianie i nie jest możliwe zapewnienie żywności na dalszy okres czasu. Zgodnie z art.106 ust.3 ustawy o pomocy społecznej, świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek. Ze złożonego wniosku wynika, że zasiłek na dożywianie należałoby przyznać poczynając od miesiąca czerwca. Jednak potrzeba dożywiania w miesiącu czerwcu została już zaspokojona.
W związku z tym postępowanie na podstawie art.105 § 1 kpa jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Wniosek o przyznanie pomocy w formie dożywiania na miesiąc lipiec wnioskodawczyni będzie mogła złożyć po dniu 1.07.2012r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B. O. domagając się jej uchylenia i przyznania zasiłku na żywność w kwocie [...] zł podkreślając swoją trudną sytuację materialną.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc, iż zarówno podmiot postępowania, jak i przedmiot postępowania są w sprawie takie same, jak w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2012r., którą przyznano wnioskodawczyni zasiłek celowy na zakup żywności w miesiącu czerwcu w kwocie [...] zł. Prowadzenie zatem postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją administracyjną jest bezprzedmiotowe. Ponowne rozpoznanie sprawy byłoby więc rażącym naruszeniem prawa i stanowiło przesłankę z art.156 § 1 pkt 3 kpa.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła B. O. podnosząc w niej, iż domaga się przyznania zasiłku celowego na żywność na miesiąc lipiec 2012r.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik.
Prawidłowo organy stwierdziły, iż z akt sprawy wynika, że skarżącej został przyznany zasiłek na dożywianie za miesiąc czerwiec 2012r. na mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...], a zatem rozpoznanie wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2012r. było bezprzedmiotowe, a postępowanie należało umorzyć. Co prawda, z wniosku z dnia [...].06.2012r. nie wynika wprost jakiego zasiłku i na co domaga się skarżąca. To organy zinterpretowały, iż chodzi o zasiłek celowy na dożywianie za miesiąc lipiec 2012r., jednak zarówno w odwołaniu od decyzji, jak i w skardze skarżąca sprecyzowała, iż rzeczywiście domaga się zasiłku celowego na żywność w wysokości [...] zł za miesiąc lipiec. Prawidłowo organy podkreśliły, iż zgodnie z art.106 ust.3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009r., Nr 175, poz.1362 ze zm.) świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek.
Jak wynika z wniosku skarżącej zasiłek należałoby przyznać poczynając od miesiąca czerwca, jednak potrzeba dożywiania w tym miesiącu została zaspokojona. Skoro zatem w sprawie zachodziła tożsamość podmiotowa (pomocy żąda ta sama osoba od tego samego organu) i przedmiotowa (pomocy żąda na ten sam cel w sytuacji, gdy zostało ono już zaspokojone i załatwione decyzją z dnia [...] czerwca 2012r)., prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. A zatem zgodnie z art.105 § 1 k.p.a. słusznie podlegało umorzeniu. Gdyby bowiem organy prowadziły postępowania zakończone w sprawie prawomocną decyzją, byłoby to rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji na podstawie art.156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Na marginesie należy podkreślić, iż również pomoc żywnościowa za miesiąc lipiec 2012r. została wnioskodawczyni przyznana, a to na podstawie decyzji z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] organ przyznał B. O. zasiłek celowy w kwocie [...] zł na zakup żywności od dnia 1 lipca 2012r. do 31 lipca 2012r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.199 Ppsa, ponieważ skarżącej udzielono pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu kosztami adwokackimi obciążono Skarb Państwa.