Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.P.A. zawiesił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowo-biurowego przy Ul. [...]/[...] w P. (dz. [...], [...], [...], [...] ark [...], obręb P.) z wniosku "X" sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że w rozpoznawanej sprawie oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością można było uznać za nieskuteczne, bowiem z nieprawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 8 marca 2012 r. wynika, że prawo do współwłasności części nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] nabyły inne osoby niż inwestor przez zasiedzenie (I Ns 322/08/4). Z tych powodów organ uznał za zasadne zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o zasiedzenie bowiem to pozwoli organowi na weryfikację oświadczenia inwestora, iż posiada prawo do nieruchomości na cele budowlane.
Zażalenie na to postanowienie złożyła uczestniczka postępowania H. P-O zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 91 § 1 pkt 4 K.PA. poprzez przyjęcie, że miał on zastosowanie w sytuacji gdy organ sam winien na podstawie art. 77 K.P.A. ustalić okoliczność czy inwestor złożył prawdziwe oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością i ostatecznie odmówić wydania pozwolenia na budowę.
Zawiadomieniem z dnia 27.09.2012 r. doręczonym 01.10.2012 r. pełnomocnikowi żalącej organ odwoławczy poinformował żalącą oraz pozostałe strony postępowania o zakończeniu postępowania zgodnie z art. 10 § 1 K.P.A.
Dnia [...] października 2012 r. do Wojewody Wielkopolskiego wpłynęło pismo inwestora "X" sp. z o.o. sp. k. wyrażające stanowisko inwestora w przedmiocie zawieszenia postępowania. Do pisma dołączono pełnomocnictwo dla profesjonalnego pełnomocnika, odpis z rejestru przedsiębiorców z KRS-u oraz ksero prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. II CA 749/12, II Cz 1121/12 z dnia 4 września 2012 r. (poświadczone za zgodność przez pełnomocnika), z którego to postanowienia wynikało w pkt I, że na skutek apelacji wniesionej przez "X" od postanowienia Sądu Rejonowego w Poznaniu-Stare Miasto Poznań z dnia 8 marca 2012 r. sygn. I Ns 322/08 zaskarżone postanowienie w przedmiocie zasiedzenia nieruchomości zmieniono i wniosek o zasiedzenie oddalono.
Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w wyniku rozpoznania zażalenia – uchylił postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2012 r. w całości i umorzył postępowanie I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia przytaczając stan faktyczny sprawy wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 16 marca 2012 r. sygn. II OSK 8/11 i II OSK 2554/10 zapadłych w sprawach dotyczących przedmiotowego pozwolenia na budowę stwierdził, że postanowienie Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 8 marca 2012 r. w przedmiocie zasiedzenia jeżeli stanie się prawomocne, będzie miało wpływ na rozstrzygniecie sprawy o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Toteż zdaniem organu w świetle wskazań NSA i wcześniejszych wyroków WSA w Poznaniu z dnia 16.09.2010 r. sygn. IV SA/Po 436/10 i IV SA/Po 437/10 uzasadnionym było przyjęcie, że w sprawie zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.P.A. Ponieważ na etapie postępowania odwoławczego, doszło do prawomocnego orzeczenia w sprawie o zasiedzenie, uwzględniając zmianę stanu faktycznego organ odwoławczy uznał za zasadne uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania i umorzenie postępowania pierwszo-instancyjnego w tym zakresie.
Skargę na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego złożyła H. P.-O. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu:
- I. naruszenie przepisów postępowania – art. 10 § 1 Kpa w związku z art. 40 § 2 K.P.A. w związku z art. 140 K.P.A. poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi skarżącego pisma informującego o możliwości zapoznania się z akatami sprawy co uniemożliwiło skarżącej wypowiedzenia się co do przesłanych przez inwestora w trakcie postępowania odwoławczego nowych pism zawierających twierdzenia i dowody, które były podstawą wydania zaskarżonego postanowienia;
- II. naruszenie przepisów postępowania – art. 7 K.P.A. w związku z art. 80 K.PA. poprzez bezkrytyczne oparcie się na nowych twierdzeniach i dokumentach przedłożonych w postępowaniu odwoławczym przez inwestora i zaniechanie dokonania oceny ich prawdziwości, co w szczególności uzasadnione było zabranym w sprawie materiałem dowodowym wskazującym, że inwestor nie posiada działki na cele budowlane.
W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Uregulowana w art. 10 K.P.A. zasada czynnego udziału strony w postępowaniu nakłada na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązek umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Prawo czynnego udziału strony w postępowaniu, jako korelat obowiązku organu, obejmuje prawo do podejmowania czynności procesowych mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy administracyjnej. Toteż zarówno organ odwoławczy, jak i organ pierwszej instancji nie mogą uchylić się od umożliwienia wypowiedzenia się stronom w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Należy jednak podkreślić, że czym innym jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia wspomnianego przepisu procesowego, a czym innym zagadnienie wpływu tegoż naruszenia na wynik sprawy.
W kontrolowanej sprawie jak już wspomniano wyżej pomiędzy spełnionym obowiązkiem z art. 10 § 1 K.P.A. przez organ II instancji, a wydaniem zaskarżonego postanowienia zostało złożone pismo przez inwestora Spółkę "X" wyrażającym stanowisko w przedmiocie zawieszenia postępowania, a wśród dokumentów dołączonych do pisma (pełnomocnictwo, odpis z KRS-u) znalazło się ksero poświadczone przez pełnomocnika Spółki prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 04.09.2012 r. sygn. II Ca 749/12, II Co 1121/12 zmieniające postanowienie z 8.03.2012 r. Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. I Ns 322/08 o zasiedzeniu nieruchomości i oddalające wniosek o zasiedzenie nieruchomości.
Postanowienie o zasiedzeniu nieruchomości z 8.03.2012 r. wśród osób, które zasiedziały nieruchomości działkę [...] o powierzchni [...] ha przy ul. [...] w P. wymieniało skarżącą H. P.-O.
Zdaniem Sądu kontrolującego zaskarżone postanowienie, niewiarygodnym jest aby skarżąca nie miała wiedzy co do faktu iż jej żądanie odnośnie zasiedzenia nieruchomości – dnia 04.09.2012 r. zostało prawomocnie oddalone, stąd uchybienie organu odwoławczego i brak powiadomienia stron o uzupełnionym materiale dowodowym przez inwestora w ocenie Sądu nie miało wpływu na wynik sprawy. Skarżąca nie wykazała że wytknięte uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, natomiast twierdzenie o braku możliwości dokonanie oceny prawdziwości dokumentu – postanowienia Sądu Okręgowego z 4.09.2012 r. sygn. II Ca 749/12, II Co 1121/12 zaopatrzonego w klauzulę prawomocności, poświadczonego przez pełnomocnika inwestora w myśl przepisów art. 6 ust 3 Ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tj. Dz.U. z 2010 nr 10 poz.65 ze zm.) jest bezzasadne.
Wprawdzie Sądowi kontrolującemu przedmiotowe postanowienie nie jest wiadomym, czy w postępowaniu o zasiedzenie skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika i czy był to ten sam pełnomocnik jak w niniejszej sprawie jednakże relacje pomiędzy stroną skarżąca i jej pełnomocnikiem nie podlegają ocenie Sądu, nie mniej rzetelność strony w informowaniu pełnomocnika o zapadłych orzeczeniach mających wpływ na wynik sprawy zdaniem Sądu jest oczywista i stanowi gwarancję prawidłowej reprezentacji w sprawie.
W konkluzji, ponieważ strona skarżąca stawiając zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 K.P.A. nie wykazała, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) skargę należało oddalić.
JH