Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 8 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1217/12

Uzasadnienie

W dniu [...] listopada 2005 roku R. W. oraz P. R. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na opinię sanitarną wydaną przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] września 2012 roku w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z opinii tej wynika,że Burmistrz Miasta i Gminy wystąpił do Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej we W. z pismem z dnia [...] sierpnia 2012 roku zawierającym wniosek dotyczący wydania opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko polegającego na: wytwórni mas bitumicznych o wydajności 120 Mg/h w miejscowości N. przy ul. P. [...] na działkach nr [...],[...] i [...]. Państwowy Inspektor Sanitarny we W. wydał opinię,że przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla tej inwestycji nie jest wymagane. W odpowiedzi na skargę Państwowy powiatowy Inspektor Sanitarny we W. wniósł o jej odrzucenie albo alternatywnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.), dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W paragrafie § 2. ustawodawca wskazał, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z art. 52 § 1 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). W uznaniu Sądu na opinię sanitarną nie przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego. W tym względzie Sąd podziela pogląd wyrażony komentarzu do art. 64 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko LEX/el. 2009 stan prawny: 2008-11-15 autorstwa Krzysztofa Gruszeckiego. " nierozstrzygniętą kwestią pozostaje ustalenie, w jakiej formie procesowej organy wymienione w art. 64 ust. 1 ustawy będą wypowiadały swoje opinie dotyczące konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz w jaki sposób będą one mogły być kwestionowane przez osoby mające w tym interes prawny.

Wydaje się, że rozwiązania tego problemu należy poszukiwać w charakterze poglądów wypowiadanych przez organy opiniujące. Niewątpliwie nie kończą one postępowania w sprawie i w związku z tym nie mogą przybierać formy decyzji administracyjnej. Będą jednak wydawane w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego i dlatego, zgodnie z regułami wynikającymi z art. 123 § 1 k.p.a. przybiorą formę postanowienia. Nie rozstrzyga to jednak, czy mogą być one bezpośrednio kwestionowane w postępowaniu administracyjnym. Podstawę prawną wydania tych orzeczeń stanowi art. 64 ust. 1 ustawy. Nie wynika z niego, aby na te postanowienia przysługiwało zażalenie.

Nie można również przyjąć, aby były one wydawane w trybie art. 106 k.p.a. Przepis ten znajduje zastosowanie tylko i wyłącznie w przypadku wydawania decyzji administracyjnej. W analizowanej sytuacji opinie odnoszą się do postanowienia. W związku z tym nie można stwierdzić, aby na postanowienia opiniujące przysługiwało zażalenie na podstawie art. 106 § 5 k.p.a., ponieważ omawiany rodzaj orzeczenia nie jest wydawany w trybie art. 106 k.p.a. Dlatego opinia do postanowienia orzekającego o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko będzie wypowiadana w formie postanowienia, wydawanego na podstawie art. 123 § 1 k.p.a., na które nie przysługuje zażalenie. Podmiot kwestionujący jego prawidłowość będzie natomiast mógł to uczynić w zażaleniu, wnoszonym na podstawie art. 65 § 2 ustawy od postanowienia o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Tylko taka konstrukcja procesowa pozwala bowiem zachować spójność procesową obowiązujących rozwiązań.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji.

MZ