Uzasadnienie
Sygn. akt: IV SA/Po [...]
Pismem z 27 grudnia 2016 r. M. S. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji pierwszej instancji, tj. [...] skargę na decyzję SKO w [...], wskazaną w rubrum nin. postanowienia.
Jak wynika z akt sprawy, skarga została przekazana przez [...], według właściwości, do SKO w [...], najwcześniej w dniu 30 grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona po terminie.
Tak bowiem trzeba ocenić sytuację, w której skarga została złożona do organu I instancji, czyli organu niewłaściwego w świetle art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."). Wprawdzie organ I instancji przekazał przesyłkę właściwemu organowi (SKO), jednak powyższe nastąpiło dopiero pismem z 30 grudnia 2016 r. Tymczasem zaskarżona decyzja – zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia – została doręczona Skarżącemu w dniu 29 listopada 2016 r., co oznacza, że przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi (30 dni) nie został zachowany. Upłynął on bowiem bezskutecznie 29 grudnia 2016 r. Wprawdzie Skarżący, składając skargę w dniu 27 grudnia 2016 r. (data nagłówkowa pisma i data wpływu pisma do siedziby organu I instancji), działał przed upływem 30-dniowego terminu, niemniej wniesienie skargi za pośrednictwem organu I instancji było działaniem nieprawidłowym.
O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje bowiem w tym przypadku data nadania skargi na adres właściwego organu administracji publicznej (por.: postan. WSA z 06.03.2017 r., III SA/Gl 202/17, i przywołane tam orzecznictwo NSA – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), czyli tu: SKO.
W tym stanie rzeczy – wobec wniesienia skargi po terminie – Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił (pkt 1 sentencji postanowienia), przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.
O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.