Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 oraz art. 28 i art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256) w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r., poz. 283) w zw. z art. 10 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1923), Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem Stowarzyszenia "[...] z siedzibą w S..
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w poniżej opisanym stanie prawnym i faktycznym:
Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 roku (wpływ do organu w dniu [...] sierpnia 2018 roku) wniesiono do Burmistrza T. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] Ośrodka Rozrodu Świń o całkowitej obsadzie do [...] DJP na działce oznaczonej geodezyjnie nr [...] w obrębie S., gm. T..
Z dniem [...] sierpnia 2018 r. organ zawiadomił o wszczęciu postępowania dowodowego w procedurze administracyjnej (k. 10 akt adm.), co obwieścił także obwieszczeniem z dnia [...] sierpnia 2018 roku, o prowadzeniu postępowania w przedmiocie ustalenia dla przedsięwzięcia środowiskowych uwarunkowań realizacji (k. 8 akt adm.).
Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Stowarzyszenie "[...] wniosło o "uznanie Stowarzyszenia "[...] za stronę w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] Ośrodka Rozwoju Świn o całkowitej obsadzie do [...] DJP na działce o nr ewid [...] obręb S." (k. 28 akt adm.).
Wezwaniem z dnia [...] września 2018 r. Burmistrza T. zwrócił się do Stowarzyszenia "[...] o wykazanie miejsca i daty rejestracji stowarzyszenia (k. 32 akt adm.) w związku z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Wiadomością elektroniczną z dnia [...] sierpnia 2018 roku (k. 18 akt adm.) Ustosunkowano się do powyższego wezwania, wskazując na status stowarzyszenia i przesyłając zaświadczenie Starosty C. -T. z dnia [...] maja 2018 roku o dokonaniu wpisu do Ewidencji Stowarzyszeń Zwykłych pod pozycją [...].
Nadto, pismem z dnia [...] września 2018 r. (k. 50 akt adm.) Stowarzyszenie przedstawiło informację Starosty [...] z dnia [...] października 2014 r. o wpisaniu Stowarzyszenia "[...] w S. w dniu [...] października 2014 r. do rejestru stowarzyszeń zwykłych pod pozycją [...]. Ponadto, przedstawiono oświadczenie, że w związku ze zmianą przepisów o stowarzyszeniach ponowne zarejestrowanie Stowarzyszenia nastąpiło dnia [...] maja 2018 r. na podstawie wniosku o ponowną rejestrację z dnia [...] maja 2018 roku.
Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Burmistrza T. dopuścił Stowarzyszenie "[...] do udziału w postępowaniu na prawach strony, na podstawie art. 28 i 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko
Decyzją z dnia [...] marca 2019 roku ([...]) Burmistrz T. odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizację inwestycji polegającej na budowie [...] Ośrodka Rozrodu Świń o całkowitej obsadzie do [...] DPJ na działce oznaczonej nr [...] w obrębie S., gm. T.. Odwołanie od tej decyzji wniósł inwestor.
Decyzją z dnia [...] maja 2019 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Od decyzji tej został wniesiony sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który uległ oddaleniu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] października 2019 r., sygn. akt II SA/Po [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. ([...]) Burmistrz T. określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] Ośrodka Rozrodu Świń o całkowitej obsadzie [...] DJP na działce oznaczonej geodezyjnie nr [...] w obrębie S. (k. 284-290 akt adm.).
Powyższa decyzja została doręczona Stowarzyszeniu "[...], reprezentowanemu przez E. S., w dniu [...] lutego 2020 r. Stowarzyszenie to wniosło odwołanie od tej decyzji zachowując ustawowy termin do jego wniesienia.
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej także jako "SKO w [...]") z dnia [...] kwietnia 2020 r. ([...]) umorzono postępowanie odwoławcze. Według SKO w P., odwołujące się Stowarzyszenie nie spełnia przesłanek do uczestnictwa w postępowaniu jako organizacja ekologiczna, nie było on uprawnione do wniesienia odwołania, pomimo że Burmistrz T. dopuścił je do sprawy.
W uzasadnieniu decyzji SKO w P. wskazano, że organ ten posiada z urzędu wiedzę co do stanu sprawy, ze względu na wystąpienie przez SKO w P. w toku innej rozpoznawanej sprawy (zakończoną wcześniejszą decyzją SKO w P. z dnia [...] marca 2020 r., [...]) do Starosty [...] o wskazanie szczegółowych informacji dotyczących zarejestrowania Stowarzyszenia [...] w ewidencji stowarzyszeń Powiatu C. -T.. Z przesłanej Kolegium informacji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. wynika, że przedstawiciel Stowarzyszenia "[...] wniosek o wpis do ewidencji stowarzyszeń zwykłych złożył w Starostwie Powiatowym w C. w dniu [...] maja 2018 r. i tego samego dnia Stowarzyszenie to zostało wpisane do ewidencji pod pozycją [...]. Ze względu na wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia w dniu [...] sierpnia 2018 roku, nie została spełniona przesłanka prowadzenia działalności statutowej w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania w stosunku do Stowarzyszenia "[...].
Nadto, SKO w P. uznało, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy administracyjnej nie zostały także spełnione przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż zdaniem organu nie istnieje interes społeczny w dopuszczeniu Stowarzyszenia [...] do udziału w postępowaniu. Również Stowarzyszenie nie wykazało istnienia takiego interesu społecznego.
Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania odwoławczego przez SKO w P. zostało doręczone Stowarzyszeniu "[...]" w dniu [...] maja 2020 roku.
W zachowaniem terminu ustawowego, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. Stowarzyszenie "[...] (dalej zwane także jako "skarżący") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r. w sprawie umorzenia postępowania odwoławczego wszczętego na wniosek Stowarzyszenia "[...] z siedzibą w S..
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Stowarzyszenie nie zgadza się ze skarżoną decyzją, gdzie Kolegium nie uznaje Stowarzyszenia za stronę w postępowaniu ze względu na brak interesu społecznego, który przemawia za dopuszczeniem Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu. Podniesiono, że Stowarzyszenie działa w interesie społecznym, broniąc interesu prawnego, zdrowia i warunków życia lokalnego społeczeństwa. Stowarzyszenie nie działa we własnym interesie, ale na rzecz lokalnych społeczności, które należy wspomagać i wspierać na płaszczyznach, gdzie same sobie nie radzą. Wskazano także na inne przedmioty postępowań, w których Stowarzyszenie uczestniczy działając na rzecz lokalnej społeczności. Przywołano także cele statutowe Stowarzyszenia, wśród których wspomniano ochronę środowiska naturalnego oraz wspieranie społecznej ekologicznej aktywności obywateli. Stowarzyszenie podkreśliło, że jego uczestnictwo w postępowaniu przed Burmistrzem T. wynikało z prośby mieszkańców wsi S. i właścicieli gruntów położonych w obszarze, na który wpływ miałaby planowana inwestycja.
Stowarzyszenie przedstawiło także własne stanowisko w zakresie kwalifikacji prawnej planowanego przedsięwzięcia pod względem jego oddziaływania na środowisko. Do skargi załączono sprzeciw mieszkańców wsi S. z dnia [...] października 2018 roku.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2020 roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że w toku rozpoznania odwołania Stowarzyszenia SKO w P. poddało kontroli także prawidłowość uczestnictwa Stowarzyszenia w sprawie na etapie wydawania decyzji przez organ I instancji. SKO w P. doszło do wniosku, że takie uczestnictwo było nieuprawnione, albowiem organizacja ta w chwili składania wniosku nie prowadziła działalności od 12 miesięcy przed dniem wszczęcia postępowania środowiskowego (art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko). Zdaniem SKO w P., niespełnienie przesłanek z przepisu szczególnego nie wyklucza możliwości dopuszczenia takiej organizacji do udziału w postępowaniu administracyjnym w oparciu o art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. SKO w P. doszło jednak do przekonania, że nie zostały w sprawie spełnione także przesłanki z przepisu ogólnego w braku wykazania przez Stowarzyszenie przesłanki interesu społecznego. To obligowało SKO w P. do umorzenia postępowania odwoławczego.
Pismem z dnia [...] grudnia 2020 roku (k. 58-59 akt sąd.) strona skarżąca ponownie podniosła, że wykazała uczestnictwo w postępowaniu uzasadnionymi celami statutowymi i wykazała interes społeczny. Wskazano także, że zgodnie z § 10 pkt 2 podpunkt b uchwały Nr [...] Rady Miejskiej T. z dnia [...] listopada 2020 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. we wschodnim rejonie wsi S., zakazano chowu i hodowli zwierząt o łącznej ilości równiej i większej niż [...] DJP, co oznacza, że planowana inwestycja nie może być zrealizowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Na wstępie Sąd wyjaśnia, że zarządzeniem nr 26/20 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw i wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-Cov-2 w związku z objęciem miasta Poznania obszarem należącym do strefy czerwonej oraz w zw. z Zarządzeniem nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych, sprawa niniejsza została przez Przewodniczącego Wydziału skierowana na posiedzenie niejawne w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374).W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda Strony na rozpoznanie w tym trybie nie jest zatem konieczna. Przeprowadzenie posiedzenia niejawnego w tym przypadku jest uzależnione od uznania, że rozprawa mogłaby wywołać nadmierne zagrożenie dla życia i zdrowia osób w niej uczestniczących. Mając na uwadze, że Miasto Poznań, będące siedzibą tutejszego Sądu, zostało objęte tzw. obszarem czerwonym przesłanka powyższa została spełniona. Powyższe stanowisko jest zgodne z poglądem zawartym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2020 r., wydanej w sprawie o sygn. akt II OPS 6/19, zgodnie z którą przepis art. art. 15zzs4 ust. 3 uCOVID-19 należy traktować jako "szczególny" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325 – dalej jako: "p.p.s.a.").
Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w obecnym stanie faktycznym istnieją takie okoliczności, które w zarządzonym stanie pandemii, w pełni nakazują uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2020, poz. 2325 – dalej jako: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia – który może obejmować całość albo tylko część danego aktu (zob.: J.P. T., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, W. 2011, uw. 1 do art. 134; a także wyroki NSA: z [...].03.2008 r., I OSK [...]; z [...].04.2008 r., II GSK [...]; z [...].10.2010 r., I OSK [...]; dostępne w CBOSA) – oraz rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości sąd oddala skargę w całości.
Podstawę prawną skarżonego rozstrzygnięcia SKO w P. stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej także jako "k.p.a."), ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r., poz. 283 ze zm., dalej tako "ustawa środowiskowa") oraz ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1923). Rozstrzygnięcie to zapadło w wyniku ponownej analizy przez organ II instancji spełnienia przesłanek udziału skarżącego Stowarzyszenia w sprawie administracyjnej w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] Ośrodka Rozrodu Świń o całkowitej obsadzie [...] DJP na działce oznaczonej geod. nr [...], obręb S..
Ustawa środowiskowa reguluje zasady i tryb prowadzenia postępowań dotyczących ocen odziaływania planowanych przedsięwzięć na środowisko oraz zasady udziału społeczeństwa w ochronie środowiska. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powiązany został z koniecznością prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia (uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stosownie do art. 71 ustawy środowiskowej). Wskazane postępowanie jest przykładem postępowania, w którym organy administracyjne właściwe do wydania decyzji zapewniają możliwość udziału społeczeństwa.
Wskazać należy, że w postępowaniach dotyczących środowiskowych uwarunkowań udział społeczeństwa, w tym organizacji społecznych, został uregulowany w sposób szczególny. Wynika to z art. 44 ustawy środowiskowej. Przepis art. 44 ust. 1 tej ustawy stanowi, że organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu art. 31 § 4 k.p.a. nie stosuje się.
Z kolei w ust. 2 art. 44 ustawy środowiskowej przyjęto, iż organizacji ekologicznej służy prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa prowadzonym przez organ pierwszej instancji; wniesienie odwołania jest równoznaczne ze zgłoszeniem chęci uczestniczenia w takim postępowaniu. W postępowaniu odwoławczym organizacja uczestniczy na prawach strony (wyrok NSA z dnia [...] stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK [...]).
W rozpoznawanej sprawie istota sporu ogniskuje się wokół tego czy skarżące Stowarzyszenie mogło uczestniczyć w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań wszczętym na wniosek inwestora przez Burmistrza T. w dniu [...] sierpnia 2018 roku. W celu rozstrzygnięcia tego sporu, odpowiedzi wymagało pytanie, czy Stowarzyszenie "[...] (skarżący) jako organizacja ekologiczna prowadziło działalność statutową przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia postępowania administracyjnego przez Burmistrza T. w dniu [...] sierpnia 2018 roku. Na to pytanie należy odpowiedzi przecząco. Z akt sprawy administracyjnej wynika bowiem, że pierwszy wpis Stowarzyszenia "[...] został dokonany w dniu [...] października 2014 roku do rejestru stowarzyszeń zwykłych pod pozycją [...] w Starostwie Powiatowym w C.. Jednakże w związku z wejściem w życie w dniu [...] maja 2016 roku (art.
12) ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1923, dalej jako "ustawa zmieniająca prawo o stowarzyszeniach"), ustawodawca w art. 10 ust. 1 tej ustawy wskazał, że w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy, stowarzyszenia zwykłe działające na podstawie przepisów dotychczasowych są obowiązane dokonać wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 40 ust. 5 ustawy zmienianej w art.
1. Dodatkowo wprowadzono rozwiązanie prawne, zgodnie z którym brak takiego wpisu w tym terminie skutkował rozwiązaniem stowarzyszenia zwykłego z mocy prawa. Oznacza to, że termin przewidziany na dokonanie wpisu do ewidencji, w oparciu o wskazaną ustawę zmieniającą minął w dniu [...] maja 2018 roku.
Jak wynika z pisma Stowarzyszenia "[...] z dnia [...] września 2018 roku (k. 24 akt org. I inst.), w celu wykonania obowiązku ponownej rejestracji zgodnie z ustawą zmieniającą prawo o stowarzyszeniach, skarżące Stowarzyszenie wniosło o ponowną rejestrację Stowarzyszenia, jednak uczynił to dopiero w dniu [...] maja 2018 roku (a więc już po upływie ustawowego terminu), a w dniu [...] maja 2018 roku skarżące Stowarzyszenie zostało - ponownie - zarejestrowane pod tą samą nazwą i z tą samą siedzibą. W tym stanie rzeczy, ze względu na uchybienie terminowi do dokonania wpisu do ewidencji w dniu [...] maja 2018 roku, Stowarzyszenie "[...] uległo - z mocy prawa - rozwiązaniu z dniem [...] maja 2018 roku.
Natomiast w dniu [...] maja 2018 roku pod tą samą nazwą powstało - nowe - stowarzyszenie, bez zachowania ciągłości prawnej od dnia [...] października 2014 roku. Oznacza to, że Stowarzyszenie "[...], które jest skarżącym w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej działa od dnia [...] maja 2018 roku i ten dzień jest relewantny dla ustalenia czy została spełniona przesłanka prowadzenia działalności statutowej przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek przez Burmistrza T. w dniu [...] sierpnia 2018 roku.
W świetle powyższego nie może być wątpliwości co do tego, że skarżące Stowarzyszenie nie spełniło przesłanki dotyczącej okresu prowadzenia działalności statutowej, gdyż działało przez okres ok. 3 miesięcy (od dnia [...] maja 2018 r.) przed dniem wszczęcia postępowania w badanej sprawie, co nastąpiło z dniem [...] sierpnia 2018 roku. Z tej też przyczyny, strona skarżąca nie mogła, na podstawie art. 44 ust. 1 i ust. 2 ustawy środowiskowej, działać na prawach strony w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań wszczętym na wniosek inwestora przez Burmistrza T. w dniu [...] sierpnia 2018 roku, a także nie przysługiwało jej uprawnienie do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji (wyrok NSA w dnia [...] czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK [...]).
Odnosząc się do badanej przez Kolegium kwestii zaistnienia w sprawie przesłanek określonych w art. 31 k.p.a. należy wskazać, że jednoznaczne stanowisko w tej kwestii zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] kwietnia 2019 r. sygn. II OSK [...] wskazując, że udział organizacji ekologicznej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa reguluje art. 44 ust. 1 i ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ocenie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił przede wszystkim, że stowarzyszenie nie mogło dokonać wyboru podstawy prawnej dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony, dalej podkreślając, że w odniesieniu do tego podmiotu zastosowanie znajduje nie art. 31 k.p.a., ale automatycznie stosuje się art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Stanowisko to Sąd w składzie sprawę niniejszą rozpoznającym całkowicie podziela. Dlatego też bez wpływu na wynik sprawy pozostają zarzuty i argumentacja skargi zmierzające do wykazania zasadności zastosowania art. 31 § 1 k.p.a. w odniesieniu do Stowarzyszenia "[...] z siedzibą w S.. W związku z tym, że postępowanie administracyjne w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań wszczęte na wniosek inwestora przez Burmistrza T. w dniu [...] sierpnia 2018 roku wymagało udziału społeczeństwa, ocena możliwości uczestniczenia w nim organizacji środowiskowej oparta jest na regułach szczególnych wynikających z art. 44 ustawy środowiskowej, a nie na przepisie ogólnym, tj. art. 31 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia [...] maja 2019 r., sygn. akt II SA/Lu [...]). Z tych względów, za nieuprawnione należy uznać badanie przez organ II instancji w okolicznościach tej konkretnej sprawy administracyjnej możliwości udziału skarżącego Stowarzyszenia na podstawie przepisów k.p.a. Prowadzenie przez Kolegium ustaleń w tym zakresie, jakkolwiek nie było prawidłowe, to pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.
W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż zasadnie Kolegium stwierdziło, że na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. należało umorzyć postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem Stowarzyszenia "[...] z siedzibą w S. od decyzji Burmistrza T. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]
Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego - które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.
Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, orzekł jak w sentencji.