Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018r. odrzucił skargę A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017r. nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy.
Skarżąca reprezentowana przez Z. W. pismem z dnia 25 stycznia 2018r. zakwestionowała powyższe orzeczenie wskazując, iż zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa.
Uznając powyższe pismo za własną skargą kasacyjną, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV pismem z dnia 30 stycznia 2018r. (doręczonym w dniu 5 lutego 2018r. k. 47 akt) wezwano Z. W. do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika z akt sprawy Z. W. nie odpowiedział na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej P.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 175 §1 P.p.s.a. skarga kasacyjna, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami doradca podatkowy a w sprawach własności przemysłowej rzecznik patentowy (art. 175 §2 i §3 P.p.s.a.).
Z akt nie wynika, aby Skarżąca lub podpisany pod nią Z. W. należeli do wymienionego wyżej kwalifikowanego kręgu osób. Tym samym przedmiotową skargę kasacyjną uznać należy za niedopuszczalną.
Mając na uwadze podpisanie przez Z. W. pisma uznanego za skargę kasacyjną wskazać należy również, że na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna, poza wymaganiami, o których mowa w art. 176 § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Jak stanowi art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W niniejszej sprawie Z. W. występując jako pełnomocnik strony skarżącej podpisując wraz ze skarżącą skargę wniesioną na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017r. nr [...], nie złożył na wcześniejszym etapie postępowania sądowego pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że został umocowany do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi jak i do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Uzasadniało to wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, co wobec ich nie uzupełnienia stanowiło samoistną przesłankę do jej odrzucenia.