Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 126/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. (dalej WSA) odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia A. z siedzibą w K. (dalej skarżący) od postanowienia WSA z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 126/14 o odrzuceniu skargi na decyzję Prezydenta Miasta K. z 7 lutego 2013 r. zapadłą w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (k. 63 akt sądowych).
Pismem z 25 marca 2014 r. skarżący wniósł zażalenie od postanowienia z 18 marca 2014 r. zarzucając sadowi I instancji zaniedbanie przy rozpoznaniu skargi z 10 stycznia 2014 r. wskazując, że spełniała ona wymogi proceduralne w zakresie zachowania instancyjności przy zaskarżaniu decyzji. Zdaniem skarżącego, pismo z 8 marca 2013 r. nie było skargą kasacyjną tylko wnioskiem o powtórne rozpoznanie sprawy po ujawnieniu, że to Wojewoda a nie skarżący popełnił błąd, który WSA uznał za błąd proceduralny skarżącego (k. 85-87 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a w przypadkach określonych przez art. 175 § 3 ppsa – ewentualnie przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego.
W niniejszej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i sposobie wniesienia środka odwoławczego złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 marca 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej – sporządzone i podpisane przez niego osobiście, a nie przez adwokata lub radcę prawnego. Oznacza to, że nie spełniało ono rygoru określonego przez art. 194 § 4 ppsa.
Należy wyjaśnić, że braki dotyczące wymogów konstrukcyjnych pisma i zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego są brakami nieusuwalnymi (por. m.in. postanowienie NSA z 8 grudnia 2011 r., I FNP 4/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Naruszenie powyższego wymogu skutkuje odrzuceniem zażalenia, stosownie do art. 178 ppsa.
Z powyższych względów Sąd orzekł, na podstawie art. 178 ppsa w zw. z art. 197 §2 ppsa, jak w sentencji.