Uzasadnienie
Skarżący przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego uczynił, określoną w skardze jako decyzję administracyjną, czynność Wojewody podjętą w trybie art.6a ust.10 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. nr 118, poz.1112) polegającą na podtrzymaniu przez zespół orzekający negatywnej oceny pracy nauczyciela mianowanego dokonanej przez Dyrektora Ośrodka Wspomagania Rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na wymienione w art.2 § 2 pkt 1- 4 decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz inne czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nadto na akty z zakresu działalności jednostek samorządu terytorialnego (art.2 § 2 pkt 5 – 6). Jak z tego wynika dopuszczalność skargi zależna jest od przynależności zaskarżonego aktu lub czynności od przedmiotu działalności administracji publicznej.
Zgodnie z art.10 ust.1 Karty Nauczyciela skutkiem mianowania nawiązuje się z nauczycielem stosunek pracy. Stosunek taki ma charakter cywilnoprawny a akt mianowania nie wprowadza do niego elementu administracyjnoprawnego (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 1997 r., I PKN 57/96, OSNP 1998/4/112). Dlatego też sprawy dotyczące takiego stosunku prawnego mają charakter spraw cywilnych z zakresu prawa pracy i zgodnie z art.1 i 2 § 1 kpc podlegają rozpatrzeniu przez sądy powszechne. Treść art.6a Karty Nauczyciela, w przeciwieństwie do art.9 b ust.6 i 7 tej ustawy dotyczących trybu nadawania stopnia awansu zawodowego, nie wprowadza wyjątku od tej zasady. Pewne podobieństwo do postępowania odwoławczego o jakim mowa w przepisach kpa nie może stanowić źródła doszukiwania się elementu administracyjnoprawnego w czynnościach dotyczących oceny pracy nauczyciela mianowanego. Dokonywanie ocen czy wydawanie opinii o pracowniku stanowi bowiem charakterystyczne dla stosunku pracy uprawnienia, a również obowiązki pracodawcy stanowiące element czynności mogących mieć wpływ na kształtowanie stosunku pracy.
Sytuacji tej nie zmienia możność złożenia w trybie art.6a ust.9 pkt 1 Karty Nauczyciela odwołania do organu sprawującego nadzór pedagogiczny nad szkołą, skoro organ taki nie wykonuje czynności władczych lecz zgodnie z art.6a ust.10 Karty Nauczyciela powołuje jedynie zespół orzekający, który dokonuje oceny pracy nauczyciela, a więc kolejnej czynności mieszczącej się w zakresie elementów stosunku pracy.
Przedstawione stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego orzekającego w sprawach z zakresu prawa pracy. W wyroku z dnia 9 grudnia 1998 r., sygn. I PKN 500/98 (OSNP 2000/3/106) stwierdzono, że prawidłowość i rzetelność negatywnej oceny nauczyciela mianowanego podlega kontroli sądu pracy rozpatrującego powództwo o przywrócenie do pracy. Podobne stanowisko wyrażono w wyroku z dnia 19 kwietnia 2001 r., sygn. I PKN 382/00 (OSNO 2003/6/142) na tle stosowania art.104 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 65, poz.385 ze zm.). Na tym samym tle wyrażono pogląd co do cywilnoprawnego charakteru spraw dotyczących okresowej oceny pracy nauczyciela (postanowienie SN z 16 marca 2000 r., sygn. I PKN 723/99, OSNP 2001/17/535).
Z wymienionych powodów odrzucono skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 upsa.
/-/ R.Batorowicz