Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015r. sygn. akt IV SA/Po 1345/14 oddalił skargę W.S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] października 2014r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Wraz ze skargą kasacyjną od w/w wyroku pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z którego wynika, iż wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie ma żadnych oszczędności ani majątku, a źródłem jego utrzymania są prace dorywcze przynoszące dochód w wysokości ok. [...] zł. Wnioskodawca poinformował również, iż posiada zadłużenie z tytułu niezapłaconych alimentów na kwotę [...] tys. zł. i [...] tys. zł. Na potwierdzenie powyższych danych przedstawiono decyzję z dnia 21.04.2015r. o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaświadczenia komornicze o prowadzonych postępowaniach egzekucyjnych oraz wyroki stanowiące podstawę dochodzonych alimentów.
Na podstawie art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Przy czym, chodzi o trudną sytuację materialną danej osoby lub rodziny, ale uwzględniającą także odniesienia obiektywne, tzn. sytuację na rynku pracy, poziom wynagrodzeń i świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz poziom życia większości rodzin.
Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na opłacenie kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze zasadnym jest przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia