Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. S. Sz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2008 r. [...] w przedmiocie odszkodowania zarzucając jej naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) poprzez uchylenie decyzji w całości, a nie w części. Skarżący podniósł, iż wojewoda nie był władny do kwestionowania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., które stwierdziło nieważność decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w G. z dnia [...] czerwca 1990 r. w części dotyczącej przejścia z mocy prawa za odszkodowaniem na własność działek gruntu wydzielonych pod budowę ulicy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda W. wniósł o jej oddalenie wskazując, iż rokowania w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania za nieruchomość, która na skutek podziału dokonanego na wniosek właściciela została wydzielona pod drogę publiczną, mogą być przeprowadzone przed wszczęciem postępowania. Odszkodowanie ma zostać uzgodnione między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Wojewoda zauważył, iż przeprowadzenie rokowań jest obligatoryjne i musi być udokumentowane. Bez przeprowadzenia rokowań nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania o ustalenie odszkodowania w drodze decyzji.
Ponadto Wojewoda wskazał, iż w pkt 1 decyzji Starosta G. nieprawidłowo stwierdził, iż wydzielona działka pod drogę publiczną z mocy prawa przechodzi na własność Skarbu Państwa. Organ wyjaśnił, iż przejście działki następuje z mocy prawa bez potrzeby wydawania w tej materii jakiegokolwiek rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: ze zm. - zwanej dalej "Ppsa") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie owego trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia odbioru przez Skarżącego decyzji II instancji.
Ponadto należy zauważyć, iż przepis art. 54 § 1 Ppsa jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Wojewody W. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Natomiast dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu wyżej wskazanego artykułu.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych organu zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 15 grudnia 2008 r., termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upłynął zatem z dniem 14 stycznia 2009 r. Tymczasem skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 13 stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 4), a skuteczne wniesienie skargi nastąpiło dopiero 19 stycznia 2009 r. tj. w dniu przesłania skargi do właściwego organu przez Sąd.
Z uwagi na powyższe należy uznać, iż skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa orzekł jak w sentencji.
/-/B. Popowska /-/P. Miładowski /-I/. Kucznerowicz