Uzasadnienie
P.K. z [...] września 2004r. skierował do Wojewody wniosek o wpis do ewidencji psychologów uprawnionych do przeprowadzania badań psychologicznych kierowców. Do pisma tego dołączył nadto wniosek "o przywrócenie terminu wpisu do ewidencji psychologów uprawnionych do przeprowadzania badań psychologicznych kierowców".
Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wpis do ewidencji psychologów uprawnionych do badań osób kierujących pojazdami Wojewoda postanowieniem z [...].10.2004r. wydanym na podstawie art. 59 kpa odmówił stronie przywrócenia terminu. Na postanowienie to, kierując się wskazanym w nim pouczeniem P. K., wniósł "zażalenie" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Skarżący podnosi, że w dniu w którym obowiązywał termin, syn jego uległ ciężkiemu wypadkowi komunikacyjnemu. Zdarzenie to uniemożliwiło śledzenie komunikatów dotyczących tej sprawy i wytrąciło P. K. na okres [...] miesiąca z aktywności zawodowej. Czas pomiędzy ogłoszeniem terminu i jego zamknięciem był bardzo krótki i przypadał w dniu urlopowym, w związku z tym mógł być przez wielu zainteresowanych przeoczony. W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł pismo z dnia [...].11.2004r. nie zajmując wprost na zarzuty strony stanowiska. Z treści pisma i poczynionych tam wywodów wynika, że skargi strony in mertiti nie podziela.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ma rację organ orzekający o tyle, że zgodnie z art. 59 kodeksu postępowania administracyjnego od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. O przywróceniu terminu postanawia właściwy organ administracji publicznej. Wbrew jednak stanowisku Wojewody i w konsekwencji błędnemu pouczeniu przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało podjęte przez organ działający w pierwszej instancji W takich wypadkach obowiązująca jest podstawowa reguła procedury administracyjnej wyrażona w art. 15 kpa tj. zasada dwuinstancyjności. W konsekwencji od postanowienia podjętego także w trybie art. 59 kpa co do zasady przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wyjątek od tej zasady przewiduje §2 omawianego art. 59 kpa. W przypadku bowiem gdy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wydał organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia jest ono ostateczne i nie przysługuje wówczas w toku postępowania administracyjnego środek odwoławczy.
Strona niezadowolona z tego rozstrzygnięcia może je zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (por. Małgorzata Jaśkowiak, Andrzej Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Bibliografia postępowania administracyjnego za lata 1997 – 2005 Wydanie II Zakamycze 2005r. s. 404-406.) W dacie wydania zaskarżonego postanowienia organem właściwym do prowadzenia przedmiotowej ewidencji był właściwy miejscowo wojewoda.
Zatem kwestionowane przez P. K. rozstrzygnięcie wojewody nie zostało podjęte w trybie art. 59§2 kpa. W tym stanie rzeczy wbrew zawartemu w postanowieniu pouczeniu nie służyło od niego zażalenie do sądu administracyjnego lecz zażalenie do organu wyższego, którym w tego typu sprawach jest właściwy rzeczowo minister – członek Rady Ministrów. Nie wyczerpanie toku instancji postępowania administracyjnego jest przeszkodą do rozpoznania skargi przez Sąd Administracyjny w rozumieniu art. 58§1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) i skutkuje na tej podstawie oraz § 3 omawianego przepisu odrzuceniem tak wniesionej skargi. Ubocznie należy zauważyć, że w nauce przedmiotu i w orzecznictwie kierując się zasadą z art. 112 kpa że mylne pouczenie nie powinno wywierać negatywnych dla strony konsekwencji przyjmuje się iż z reguły jest ono wystarczająca podstawą uzasadniającą wniosek strony o przywrócenie ewentualnie uchybionego z tego powodu terminu.
/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
PG/