Uzasadnienie
K. G. wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2004r. utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z [...] sierpnia 2004r. w przedmiocie okresowej opinii służbowej wydanej na podstawie §7 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 czerwca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad okresowego opiniowania strażaków Państwowej Straży Pożarnej oraz trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych (Dz.U. Nr 63, poz. 402 ze zm.). Powyższej czynności K. G. dokonał zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Zauważyć należy, iż zakres orzekania sądów administracyjnych określony został w art. 3 §2 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z którego wynika, iż zakres sądowej kontroli działalności administracji jest bardzo szeroki. Podstawowym kryterium jest bowiem forma działania organu administracji. Zgodnie z art. 3 §2 powołanej wyżej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalności organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w określonych przypadkach.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których sądowa kontrola przewidziana jest na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Ustawa z dnia 24 sierpnia 199Ir. o Państwowej Straży Pożarnej (jt. Dz.U. z 2002r. Nr 147, poz. 1230 ze zm.) tylko w przepisie art. 124 j przewiduje możliwość skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne w drugiej instancji.
W świetle powyższego, mając na uwadze charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia, rozważenia wymaga, czy może być ono zakwalifikowane jako decyzja administracyjna lub inny akt łub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kierując się ogólną definicją decyzji administracyjnej, pod którą rozumie się każdy, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa, władczy i jednostronny akt organu administracji, rozstrzygający konkretna sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem ani węzłem zależności organizacyjnej, ani też podległości służbowej; stwierdzić należy, że okresowa opinia służbowa nie jest decyzją administracyjną (por. postanowienie NSA z 16.02.1994r. II SAB 8/94, ONSA 1995/1/39).
Zdaniem Sądu, zaskarżony w niniejszej sprawie akt nie może być również uznany za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Do tej grupy zaliczane są bowiem akty lub czynności, Jctóre nie mają charakteru decyzji lub postanowień, są podejmowane w sprawach indywidualnych, mają charakter publicznoprawny i dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatni wymagany warunek oznacza, iż musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydający dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. Tarno " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Warszawa 2004r. s. 22).
Nadto wskazać należy, że przedmiotowa opinia służbowa poddana została kontroli przełożonego służbowego wyższego stopnia, co oznacza, iż wyczerpany został zwyczajny tryb weryfikacji tej opinii a jej merytoryczna treść nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Prawo opiniowania pracowników i to bez względu na kategorię stosunku pracy, osobę pracownika, rodzaj pracy itp. jest bowiem uprawnieniem pracodawcy lub działających w jego imieniu bezpośrednich i wyższych przełożonych (por. wyrok SN z 22 czerwca 1996r. III ARN 66/95, OSNP 1996/17/244). Na marginesie dodać można, że skarżącemu przysługuje uprawnienie do weryfikacji wydanej opinii w trybie nadzwyczajnym. Z §8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 czerwca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad okresowego opiniowania strażaków Państwowej Straży Pożarnej oraz trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych (Dz.U.
Nr 63, poz. 402 ze zm.) wynika, iż Komendant Główny Straży Pożarnej w trybie nadzoru ma możliwość zmiany lub uchylenia opinii w przypadku ujawnienia nowych istotnych okoliczności, które nie były znane w toku opiniowania oraz istotnego naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.
/-/ B. Popowska