Uzasadnienie
Pismem z dnia 06 stycznia 2005 r. skarżąca cofnęła skargę na wskazaną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, którą utrzymano w mocy decyzję własną tego organu o odmowie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego ustawą z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 z późn. zmianami). Cofając skargę skarżąca wyjaśniła, iż zaskarżona decyzja została przez organ uchylona decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...], którą ponadto merytorycznie rozstrzygnięto złożony wniosek i przyznano jej uprawnienia z wnioskowanego tytułu. Z wnioskiem o umorzenie postępowania wystąpił również Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi przez skarżącą jest skuteczne, a w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161§ 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270).
/-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak
JFS