Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2014 r. [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2015 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień złożenia skargi oraz nadesłanie 5 odpisów skargi.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżące Stowarzyszenie nie uzupełniło braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej jako "p.p.s.a" wynika, że skarga powinna m.in czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei zgodnie art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez Stowarzyszenia [...], które to jest stowarzyszeniem zwykłym. Na mocy art. 25 § 2 p.p.s.a. stowarzyszeniom zwykłym przysługuje zdolność sądowa do występowania w postepowaniu, jako strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Instytucja stowarzyszenia zwykłego uregulowana została w ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.). Stosownie do treści art. 40 ust. 1 tej ustawy stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia i nie posiada osobowości prawnej. W myśl ust. 2 powołanego artykułu osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel, teren i środki działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa pogląd, że skoro stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej to, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków i tym samym pisma w postępowaniu sądowym podpisane powinny być przez wszystkich członków stowarzyszenia (por. wyrok NSA z 13 marca 2014 r. II OSK 2525/12, wyrok NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2966/12, postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 952/14 dostępne na http://cbois.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez odpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Stowarzyszenia na dzień złożenia skargi oraz nadesłanie 5 odpisów skargi. Jednocześnie Stowarzyszenie zostało pouczone, iż nieuzupełnienie braków formalnych skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczony stronie skarżącej w dniu 7 kwietnia 2015 r., jednak mimo upływu 7 dniowego terminu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Z tego też powodu skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.