Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 stycznia 2009 r. A. M., K. M., J. D., E. B. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...]stycznia 2009 r., [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę uiszczając jednocześnie opłatę sądową w kwocie 500 zł.
Pismem z dnia 10 marca 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do złożenia oświadczenia w czyim imieniu dokonano opłaty sądowej w kwocie 500,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż opłata została uiszczona w imieniu wszystkich skarżących.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących oświadczył, iż uiszczona opłata w kwocie 500 zł wg literalnego brzmienia przepisu art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nosiła cechy prawidłowości. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, iż aby uniknąć dalszej korespondencji, na którą skarżący w chwili obecnej nie mogą sobie pozwolić, wpłacił dodatkowo kwotę 1.000,00 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne może zostać zainicjowane wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Zgodnie natomiast z art. 214 § 2 Ppsa pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie powyższy przepis znajduje zastosowanie wyłącznie odnośnie A. M. i K. M., którzy byli obowiązani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego. Tylko w przypadku tych skarżących może być mowa, iż ich uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne.
Natomiast wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżących w niniejszej sprawie regulacja zawarta w zdaniu pierwszym wskazanego przez skarżących art. 214 § 2 Ppsa nie znajduje zastosowania odnośnie wszystkich skarżących. Prawa i obowiązki skarżących nie są bowiem wspólne skoro są oni właścicielami różnych działek, sąsiednich względem działki, której dotyczy kwestionowana decyzja i nie są one przedmiotem współwłasności wszystkich skarżących. Wspólne prawa i obowiązki byłyby jedynie wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego, a czym innym jest podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej skarżących, jakie ma miejsce w niniejszej sprawie. W sytuacji, gdy skargę wnosi kilku właścicieli odrębnych nieruchomości należy uznać, że każdy z nich reprezentuje własny interes prawny chroniony konkretnym przepisem prawa, nawet jeśli cel, który chcą osiągnąć, skarżąc decyzję jest wspólny. Wówczas skarżący są zobowiązani do uiszczenia wpisu od skargi oddzielnie.
Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.
W myśl przepisu art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Zatem w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących wnosząc skargę winien uiścić opłatę w wysokości 1.500 zł, a nie w kwocie 500 zł.
W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd podjął próbę wyjaśnienia w czyim imieniu został uiszczony wpis w kwocie 500 zł. W piśmie z dnia 17 marca 2009 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, iż opłata została uiszczona w prawidłowej wysokości. Wobec powyższego należy przyjąć, iż kwota 500 zł jest wpisem uiszczonym w imieniu wszystkich skarżących, a więc w świetle wyżej przedstawionej argumentacji jest wpisem uiszczonym w nieprawidłowej wysokości.
Na marginesie zauważyć należy, iż późniejsze uiszczenie wpisu nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 219 § 1 Ppsa opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zatem pełnomocnik winien prawidłową opłatę uiścić w dniu wnoszenia skargi, a nie dopiero po korespondencji z Sądem.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 221 Ppsa skargę odrzucił.
W oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa orzeczono o zwrocie wniesionej opłaty.
/-/ I. Kucznerowicz