Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. (zwana również: "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2015r., znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o zmianę decyzji w sprawie pozwolenia na budowę tymczasowego nośnika reklamowego.
Skarżąca pismem z dnia [...] marca 2016 r. (k. [...] akt sądowych) oświadczyła, że cofa skargę z uwagi na decyzję Prezydenta Miasta Poznania nr [...] z dnia [...] lutego 2016r. o zmianie pozwolenia na budowę, zmieniającą ostateczną decyzję własną o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] listopada 2005r., znak [...], w zakresie określenia czasu użytkowania tymczasowego obiektu budowlanego i terminu jego rozbiórki poprzez określenie, że powyższy obiekt może nadal być użytkowany do dnia wejścia w życie ustaleń przygotowanej uchwały Rady Miasta Poznania i zagospodarowaniu przestrzennym, nie dłużej jednak niż do dnia [...] listopada 2020 roku.
Skarżąca wskazała, że organ przedłużył termin pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem, stwierdzając, że wniosek nie został złożony po terminie, dlatego złożona skarga stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, a złożone przez niego oświadczenie jest dla sądu wiążące. Sąd jednak uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając wskazanych powyżej przesłanek dotyczących niedopuszczalności skargi uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia