Uzasadnienie
Wójt Gminy R. decyzją z dnia 23.08.2022 r. (znak [...]) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, dwóch budynków magazynowych oraz dwóch budynków gospodarczych w zabudowie zagrodowej na działce oznaczonej nr [...], położonej w obrębie P., gmina R..
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P. P. (dalej jako skarżący).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO) decyzją z dnia 28.10.2022 r. (znak [...]) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia 23.08.2022 r. umarzającą postępowanie administracyjne.
Skargę na powyższą decyzję wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący, wnosząc o uchylenie zarówno decyzji organu odwoławczego, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący wskazał, że wniosek o podjęcie zawieszonego postepowania został przez niego złożony w terminie. W ocenie skarżącego, organ I instancji powinien podjąć zawieszone postępowanie, a nie je umorzyć. Ponadto P. P. wskazał, że wszelkie wątpliwości interpretacyjne powinny być rozstrzygane na korzyść strony, co gwarantuje zasada określona w art. 7a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Pismem z dnia 11.04.2023 r. skarżący poinformował tutejszy Sąd, że w dniu 27.03.2023 r. Rada Gminy R. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości P., w rejonie ul. [...] dla części działki [...] i [...], w związku z czym postępowanie ze skargi stało się bezprzedmiotowe, bowiem dla terenu objętego wnioskiem o wydanie warunków zabudowy został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego. Następnie pismem z dnia 10.05.2023 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 60 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie.