Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. K. P. złożyła wniosek o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna od orzekania w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarżąca oświadczyła, że swoje żądanie opiera na art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.) i uzasadniła swój wniosek związkiem niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. IV SA/Po 492/12, w której został wydany wyrok z 12 października 2011 r. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że w sprawie o sygn. IV SA/Po 492/12 naruszono jej prawa procesowe, przeprowadzono dowód z akt sprawy (ponad 300 stron) w krótkim czasie pięciu minut i pozbawiono ją możliwości zajęcia stanowiska.
Jednocześnie jednak, z uwagi na chorobę mamy, skarżąca wniosła o udzielenie terminu 7 dni na doprecyzowanie uzasadnienia złożonego wniosku. Sąd postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. zakreślił skarżącej termin 7 dni do złożenia uzasadnienia wniosku o wyłączenie Sędziów.
Zakreślony terminu pływał z dniem 06 września 2012 r. (czwartek), jednak pomimo jego upływu stosownego uzasadnienia nie złożono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznając wniosek skarżącej, Sąd wskazuje, że każdy obywatel ma umocowane w Konstytucji RP prawo do bezstronnego sądu. Realizację tego prawa gwarantują przepisy ustaw proceduralnych, w tym instytucja wyłączenia sędziego uregulowana w art. 18-24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Przepis art. 19 p.p.s.a. precyzuje natomiast, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. We wniosku o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze zacytowaną powyżej treść przepisów art. 18-19 p.p.s.a. stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie występuje żadna ze wskazanych przez ustawodawcę przesłanek. Świadczy o tym również treść oświadczeń sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna, z których wynika, że po ich stronie nie istnieją czy to przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 p.p.s.a., czy też innego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Podstawy podniesione przez skarżącą na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r., jako przyczyny mające uzasadniać wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna nie mają oparcia w przepisach p.p.s.a.
Wobec powyższego i przy braku innych podstaw, wniosek o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a. należało oddalić.