Uzasadnienie
R. S. (dalej jako Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję opisaną w postanowieniu. Zaskarżoną decyzję Wojewoda Wielkopolski wydał na skutek rozpoznania odwołania Skarżącej od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] o utracie przez Skarżącą statusu osoby bezrobotnej od dnia 10 września 2014 r. Zaskarżoną decyzją Wojewoda uchylił decyzję Starosty w całości i orzekł o utracie przez Skarżącą statusu osoby bezrobotnej od dnia 12 września 2014 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Napisała, że ze względu na stan zdrowia musi pozostawać pod opieką lekarską. Choruje na cukrzycę i leczy się hormonalnie. Od 01 września 2014 r. ("ub. roku") nie ma dostępu do podstawowych środków i leków, które są Skarżącej niezbędne. Zaistniała sytuacja bezpośrednio odbije się na stanie zdrowia Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez termin "wykonanie aktu" należy rozumieć wystąpienie takiego stanu, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, polega na orzeczeniu utraty statusu osoby bezrobotnej, od dnia 12 września 2014 r.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu czasową ochronę strony skarżącej przed niekorzystnymi konsekwencjami zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, a w rozpoznawanej sprawie skutki zaskarżonej decyzji mogą być niejako odwrócone przez samą Skarżącą, poprzez ponowną rejestrację w powiatowym urzędzie pracy.
Podkreślić należy, że utrata statusu osoby bezrobotnej w wyniku niestawiennictwa w wyznaczonym przez urząd pracy terminie jest stanem tymczasowym, co w konsekwencji nie pozbawia Skarżącej możliwości dokonania ponownej rejestracji w urzędzie pracy oraz ponownego uzyskania statusu osoby bezrobotnej, przy spełnieniu warunków zawartych w ustawie do ich nabycia (art. 33 ust. 3, ust. 4c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 149).
Organ I instancji wskazał w swojej decyzji, że odzyskanie statusu osoby bezrobotnej będzie mogło nastąpić w wyniku ponownej rejestracji przez Skarżącą po upływie 120 dni od dnia niestawiennictwa się w powiatowym urzędzie pracy. Organ wyższego stopnia uchylił decyzję Starosty w całości, orzekając o utracie przez Skarżącą statusu osoby bezrobotnej od dnia 12 września 2014 r., podczas gdy Starosta orzekł o utracie przez Skarżącą osoby bezrobotnej od dnia 10 września 2014 r. Sąd zaznacza, że Wojewoda nie wskazał okresu, na który pozbawił Skarżącą statusu osoby bezrobotnej. Z braku innych danych sąd przyjmuje, że pozbawienie statusu bezrobotnego nastąpiło także na okres 120 dni. Oznacza, to, że okres ten zakończył dla skarżącej bieg z dniem 11 stycznia 2015 r., a więc jeszcze przed wniesieniem skargi.
W związku z powyższym sąd stwierdza, że obecnie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – zaskarżoną decyzją. Dlatego sąd na podstawie art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.