Uzasadnienie
W dniu [...]r. W. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo z dnia [...] r. zatytułowane "pozew o umniejszenie dzierżawy za lokal mieszkalny". Jako stronę przeciwną skarżąca wskazała Staromiejskie Towarzystwo Właścicieli Nieruchomości. W piśmie tym skarżąca wniosła o:
- 1. umniejszenie czynszu za lokal mieszkalny
- 2. wydanie opinii dotyczącej stanu technicznego budynku
- 3. udostępnienie kopii protokołów sporządzonych po kontrolach Nadzoru Budowlanego
- 4. wydanie opinii dotyczącej odcięcia w kamienicy gazu
- 5. wydania opinii Zakładu Energetycznego w kwestii bezpieczeństwa budynku
- 6. stanowisko konserwatora zabytków [...]
- 7. stanowisko Staromiejskiego Towarzystwa Właścicieli Nieruchomości [...]
- 8. zwolnienie z kosztów procesu.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż "nie można płacić tyle pieniędzy za mieszkanie w którym brak podstawowych potrzeb bytowych, a administracja naraża dodatkowo lokatorów na niepotrzebne koszty związane z wyższymi rachunkami. Dlatego w tym stanie rzeczy uważam że wniosek w kwestii umniejszenia czynszu w lokalu mieszkalnym (...) jest w pełni słuszny i zasadny. Wobec powyższego skarżąca wniosła o zobligowanie "strony pozwanej" do przedstawienia wszystkich wiążących opinii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, w zakresie dotyczącym umniejszenia czynszu i wniosków dowodowych z tym związanych, z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
W związku z powyższym należy ustalić czy w niniejszej sprawie Staromiejskie Towarzystwo Właścicieli Nieruchomości działa jako organ administracji publicznej, którego działania podlegałyby kontroli sądów administracyjnych.
Z analizy akt sprawy wynika, iż celem działań podjętych przez skarżącą, w tym wniosków o wydanie określonych opinii, jest zmniejszenie czynszu jaki obecnie ponosi za wynajmowany lokal.
Zatem przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny i z tych względów nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.
Z uwagi na powyższe należy uznać, iż roszczenia wynikające z umowy najmu mogą być dochodzone przed sądem powszechnym, a nie sądem administracyjnym i to przed tym pierwszym sądem mogą być składane wnioski dowodowe na okoliczność zasadności jego wysokości. Wobec powyższego w niniejszej sprawie Towarzystwo Właścicieli Nieruchomości, w zakresie opisanym wyżej tj. w pkt 1,2,4-8 skargi, nie działa jako organ administracji publicznej, którego działania stosownie do brzmienia art. 3 p.p.s.a. podlegałby kontroli sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę w zakresie dotyczącym umniejszenia czynszu.
Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając niniejszą sprawę należy wskazać, iż stosownie do treści art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Wynika z tego, że prawo pomocy nie przysługuje, niezależnie od sytuacji majątkowej skarżącej, gdy przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia jej żądania. Jak wskazano w niniejszym postanowieniu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Z przedstawionych względów, na podstawie przepisu art. 247 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia
/-/ P. Miładowski