Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. przyznał C. C. zasiłek okresowy z tytułu bezrobocia na okres od 1 października 2006r. do 31 grudnia 2006r. w kwocie 133 zł 30 gr, zaś decyzją z dnia [...]r. Nr [...] przyznany został jej zasiłek celowy w kwocie 120 złotych na częściowe pokrycie kosztów utrzymania.
Od powyższych rozstrzygnięć organu I instancji C. C. złożyła w dniu 29 listopada 2006r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając im, że są nieadekwatne do jej sytuacji życiowej.
Rozpatrując odwołanie organ drugiej instancji decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Nr [...] z dnia [...] r., decyzją nr [...] utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] r. Nr [...].
Skargą z dnia 22 stycznia 2007r. C. C. zaskarżyła między innymi decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza K. przez Dyrektora Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. nr [...] z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr153, poz.1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Wskazana powyżej kontrola merytoryczna, dotycząca istoty sprawy możliwa jest dopiero gdy skarga wnoszona przez stronę spełnia warunki określone przepisami prawa - w tym w szczególności w kodeksie postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) i w ustawie z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Jak wynika z akt administracyjnych w momencie wnoszenia skargi do Sądu, skarżąca miała wiedzę o tym, że w tej sprawie na skutek rozpatrzenia jej odwołania zapadło już rozstrzygnięcie drugoinstancyjne. Zatem uznać należało, że w takiej sytuacji skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna, co z kolei skutkuje jej odrzuceniem.
Na marginesie wyłożonych argumentów Sąd uznał za zasadne podnieść, że treść pisma z 22 stycznia 2007r. pozwala przyjąć, że strona wniosła skargę także na rozstrzygnięcie drugoinstancyjne w przedmiocie zasiłku celowego wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nr [...]. Stąd wskazać należy, że kontrola wymienionej powyżej decyzji, jako rozstrzygnięcia ostatecznego dotyczącego kwestii zasiłku celowego, jest przedmiotem osobnego postępowania toczącego się przed tutejszym Sądem.
Wobec powyższych ustaleń Sąd uznał za konieczne odrzucenie skargi na pierwszoinstancyjną decyzję nr [...] z dnia [...] r., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
/-/P. Miładowski
KB/