Uzasadnienie
Rada Miejska Zbąszynia, powołując się na art. 35 i art. 40 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, dalej jako: "u.s.g.") podjęła w dniu 29 marca 2019 r. uchwałę Nr V/57/2019 w sprawie uchwalenia statutów sołectw Gminy Zbąszyń: 1) Chrośnica, 2) Nowe Jastrzębsko, 3) Łomnica, 4) Nądnia, 5) Nowy Dwór, 6) Nowa Wieś, 7) Nowa Wieś Zbąska, 8) Perzyny, 9) Przychodzko, 10) Przyprostynia, 11) Stefanowo, 12) Stefanowice, 13) Strzyżewo, 14) Zakrzewko, które stanowią załączniki nr [...] do 14 do niniejszej uchwały.
Prokurator Rejonowy w N. T., pismem z dnia [...] lutego 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. uchwałę. Prokurator zarzucił ww. uchwale istotne naruszenie przepisów prawa, a mianowicie:
- 1) art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g. przez nadanie w § 6 ust. 2, § 20 oraz § 26 ust. 1 poszczególnych statutów sołectw stanowiących załączniki nr 1 do 14 uchwały organowi uchwałodawczemu, jakim jest Zebranie Wiejskie, kompetencji do wyboru i odwoływania Sołtysa i członków Rady Sołeckiej w sytuacji gdy z treści art. 36 ust. 2 u.s.g. wynika, że prawo wybierania tych organów przysługuje osobom fizycznym mającym status stałego mieszkańca sołectwa i uprawnionym do głosowania w wyborach powszechnych,
- 2) art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 35 ust. 3 pkt 2 i art. 36 ust. 2 u.s.g. polegające na wprowadzeniu w § 21 ust. 1 poszczególnych statutów sołectw stanowiących załączniki nr 1 do 14 uchwały wymogu kworum dla ważności uchwały o wyborze sołtysa i rady sołeckiej pomimo, że u.s.g. nie wprowadza dla ważności wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej żadnego kworum, a zatem każde wybory, bez względu na frekwencję, będą ważne i wyłonią sołtysa oraz członków rady sołeckiej,
- 3) art. 2 i art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 35 ust. 3 w zw. z art. 11b i art. 14 u.s.g., poprzez wprowadzenie w § 18 poszczególnych statutów stanowiących załączniki nr 1 do 14 do uchwały możliwości przeprowadzenia przez zebranie wiejskie głosowania w trybie tajnym nad konkretną sprawą, przez co wyposażyła zebranie wiejskie, bez podstawy prawnej, w kompetencję upoważniającą je do odstąpienia od podejmowania uchwał na zebraniu w głosowaniu jawnym w sytuacjach, w których nie wynika to z żadnego przepisu,
- 4) art. 35 ust. 3 pkt 4 u.s.g. przez niewskazanie w treści uchwały zakresu zadań przekazywanych jednostce pomocniczej, sołectwu, przez gminę oraz sposobu ich realizacji a poprzez to niewypełnienie obowiązku ujęcia całości materii wynikającej z delegacji ustawowej.
W oparciu o powyższe zarzuty, Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności www. uchwały Rady Miasta z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie uchwalenia statutów sołectw Gminy Z..
W uzasadnieniu skargi Prokurator wskazał, że z treści § 6 ust. 2 oraz § 20 statutów poszczególnych sołectw wynika, iż wybór jak i odwołanie Sołtysa i Rady Sołeckiej zastrzeżone są wyłącznej kompetencji Zebrania Wiejskiego. Zgodnie z § 26 ust. 1 poszczególnych załączników do zaskarżonej uchwały "Sołtys i członkowie Rady Sołeckiej są bezpośrednio odpowiedzialni przed Zebraniem Wiejskim i mogą być przez Zebranie Wiejskie odwołani przed upływem kadencji, jeżeli nie wykonują swych obowiązków, naruszają postanowienia statutu i uchwał zebrania lub dopuścili się czynu dyskwalifikacyjnego w opinii środowiska". Prokurator wskazał, że w aktualnym stanie prawnym brak jest przepisu, z którego wynikałyby uprawnienia zebrania wiejskiego do dokonywania wyboru oraz do odwoływania sołtysa czy tez rady sołeckiej.
Skarżący podniósł, że przyznanie zebraniu wiejskiemu charakteru elekcyjnego pozostaje w sprzeczności z regulacją art. 36 ust. 1 u.s.g., w którym ustawodawca nadał zebraniu wiejskiemu wyłącznie uprawnienia uchwałodawcze.
Prokurator powołując się na art. 36 ust. 2 u.s.g. zarzucił, że ustawodawca nie zastrzega żadnego kworum dla ważności wyboru sołtysa oraz członków rady sołeckiej. Za sprzeczny zatem z art. 36 ust. 2 u.s.g. uznać należy § 21 ust. 1 statutów poszczególnych sołectw zawartych w załącznikach nr 1 do 14 zaskarżonej uchwały, w którym określono, że dla dokonania ważnego wyboru sołtysa i rady sołeckiej wymagana jest obecność, co najmniej 1/5 uprawnionych mieszkańców sołectwa.
Prokurator podniósł, że zasada jawności stanowi jeden z elementów gwarancji demokratycznego państwa prawnego. Skarżący wskazał, że w art. 11b u.s.g. wskazano, że działalność organów gminy jest jawna. Ograniczenia jawności mogą wynikać wyłącznie z ustaw. Stosownie natomiast do treści art. 14 u.s.g. uchwały zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jako przykład na potwierdzenie powyższej zasady Prokurator wskazał na art. 19 ust. 1 i 4 u.s.g., w którym jako wyjątek od zasady jawnego głosowania, ustawodawca przyzwolił na wybór oraz odwołanie przewodniczącego i wiceprzewodniczących rady gminy w głosowaniu tajnym. W odniesieniu do sołectwa taki wyjątek od zasady jawności został wprowadzony w art. 36 ust. 2 u.s.g., który stanowi, że sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania.
Zdaniem Prokuratora statuty jednostek samorządu terytorialnego nie mogą naruszać przepisów ustawy i stąd nie można w drodze norm statutowych rozszerzać kręgu spraw poddanych procedurze tajnego głosowania, bowiem uprawnienie w tym zakresie przysługuje jedynie ustawodawcy.
Prokurator zarzucił, że art. 35 ust. 3 u.s.g. wskazuje zakres uregulowań jakie muszą być objęte statutem jednostki pomocniczej. Obowiązkiem rady gminy jest m.in. wskazanie w statucie zakresu zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposobu ich realizacji. Skarżący podniósł, że w § 30 statutów sołectw, które stanowią załączniki nr 1 do 14 uchwały czytamy, że "Sołtys wykonuje na zlecenie Burmistrza niektóre zadania Gminy wynikających z mocy ogólnie obowiązujących przepisów a dotyczące m.in. ochrony przeciwpożarowej, obronności, zapobiegania klęskom żywiołowym oraz usuwania ich skutków". Prokurator wskazał, że z formalnego punktu widzenia Rada Miejska zadośćuczyniła obowiązkowi nałożonemu uchwałą, jednak takie uregulowanie nie może zostać uznane za prawidłowe.
Rada Miasta w odpowiedzi na ww. skargę, wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs ze zn. 4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), zmienionej ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875).
W toku przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonej uchwały, na podstawie kryterium jej zgodności z prawem i w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, Sąd badał, czy zasadne okazały się zarzuty Prokuratora wobec podjętej przez Radę Miasta uchwały z dnia 29 marca 2019 r. w sprawie uchwalenia statutów sołectw Gminy Zbąszyń. Z wniosków i zarzutów skargi oraz jej uzasadnienia wynika, że przedmiotem zaskarżenia została objęta tylko część uchwały. W konsekwencji w takim wyłącznie zakresie uchwała została poddana kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu.
Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), zakres kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (por. art. 147 § 1 p.p.s.a.).
Wprowadzając sankcję nieważności jako następstwo naruszenia przepisu prawa, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa. Przyjmuje się jednak, że podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały stanowią takie naruszenia prawa, które mieszczą się w kategorii rażących naruszeń. Powyższe wynika z treści art. 91 ust. 1 zdanie pierwsze w zw. z ust. 4 u.s.g., zgodnie z którymi uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, chyba że naruszenie prawa ma charakter nieistotny. Pojęcie "sprzeczności z prawem" w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.g. obejmuje sprzeczność postanowień uchwały z jakimkolwiek aktem prawa powszechnie obowiązującego. W tym miejscu należy przywołać wyrażony w orzecznictwie pogląd, że przepisy prawa naruszają nie tylko te zapisy aktu prawa miejscowego, które wykraczają poza upoważnienie zawarte w delegacji ustawowej, ale również te, które zawierają ustalenia w kwestiach ustawowo przekazanych do regulacji umownej (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 745/06, Lex nr 285125).
Rozstrzygnięcie zawisłego przed Sądem sporu wymaga dokonania oceny zgodności z prawem ww. uchwały Rady Miasta z dnia 29 marca 2019 r., którą uchwalono statuty sołectw Gminy Zbąszyń, które stanowią załączniki nr 1 do 14 do niniejszej uchwały.
W złożonej skardze Prokurator zarzucił zaskarżonej uchwale naruszenie art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g. poprzez nadanie w § 6 ust. 2 oraz w § 20 statutów poszczególnych sołectw organowi uchwałodawczemu, jakim jest Zebranie Wiejskie kompetencji do wybierania oraz odwoływania Sołtysa i Rady Sołeckiej. W ocenie Sądu, powyższy zarzut jest zasadny w zakresie dotyczącym kompetencji Zebrania Wiejskiego do wyboru Sołtysa i Rady Sołeckiej.
Zgodnie z zakwestionowanym przepisem § 6 ust. 2 ww. statutów, do kompetencji Zebrania Wiejskiego należy wybieranie i odwoływanie Sołtysa, Rady Sołeckiej. Przepis § 20 stanowi, że wybór i odwołanie Sołtysa i Rady Sołeckiej stanowi wyłączną kompetencję prawidłowo zwołanego i przeprowadzonego Zebrania Wiejskiego.
Zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 2 statut jednostki pomocniczej określa w szczególności zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej. Zgodnie z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g., organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym - sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania.
W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym brak jest przepisu, z którego wynikałyby uprawnienia zebrania wiejskiego, jako organu uchwałodawczego, do dokonania wyboru sołtysa, czy rady sołeckiej. Przyznanie zebraniu wiejskiemu charakteru elekcyjnego pozostaje przy tym w sprzeczności z art. 36 ust. 1 u.s.g., w którym ustawodawca nadał mu wyłącznie uprawnienia uchwałodawcze. Gdyby ustawodawca chciał, aby wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej dokonywał organ uchwałodawczy (zebranie wiejskie), to stosowny zapis znalazłby się w art. 36 ust. 2 u.s.g., poszerzając uprawnienia tego organu o kompetencje elekcyjne (zob. m.in. wyrok WSA w Opolu z 18 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 592/06, z 15 września 2009 r., sygn. akt II SA/Op 225/09, wyroki WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 29 października 2019 r., sygn. akt II SA/Go 466/19, z 12 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 33/20, wyrok WSA w Kielcach z 13 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 751/19, z 5 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 652/19, z 27 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 122/20, z 26 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 1104/19, wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia opublikowane zostały na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, zarzut Prokuratora nie jest jednak zasadny w części, w której kwestionuje procedurę odwoływania sołtysa i członków rady sołeckiej. Z tych powodów nie uwzględniono zarzutu dotyczącego § 6 ust. 2 i § 20 ww. statutów, który określa kompetencję Zebrania Wiejskiego do odwołania Sołtysa i Rady Sołeckiej. Nie można bowiem przyjąć, że skoro art. 36 ust. 2 u.s.g. reguluje tryb wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej, to tak samo zostało ustawowo uregulowane ich odwoływanie. Gdyby ustawodawca zamierzał objąć ustawową regulacją także odwołanie sołtysa lub rady sołeckiej, to uczyniłby to w ustawie.
Nie można uznać, że brak w tym zakresie regulacji stanowi wadę ustawy lub jest zaniechaniem prawodawczym. Ustawodawca, kierując się zasadą samodzielności, pozostawił kwestie regulacji odwoływania (a nawet samej możliwości odwoływania) sołtysa zapisom statutów jednostek pomocniczych (wyrok NSA z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 1528/17), co odnieść trzeba także do członków rady sołeckiej. Nie można zatem uznać, że przyznanie zebraniu wiejskiemu – jako organowi uchwałodawczemu – kompetencji do odwołania sołtysa, czy rady sołeckiej w sposób istotny narusza prawo (m.in. wyrok WSA w Kielcach z 13 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 751/19, z 5 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 652/19, z 19 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 915/19, z 19 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 1128/19, z 20 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 1102/19, z 26 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 1104/19, z 27 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 122/20).
W konsekwencji za niezasadny uznać również należy zarzut naruszenia przepisów art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust. 1 i ust. 2 u.s.g. poprzez wprowadzenie w § 26 zapisu, że Sołtys i członkowie Rady Sołeckiej mogą być przez Zebranie Wiejskie odwołani przed upływem kadencji (...).
W ocenie Sądu, zasadnym jest drugi z podniesionych zarzutów. Prokurator wskazuje bowiem na naruszenie art. 36 ust. 2 u.s.g. poprzez wprowadzenie w § 21 ust. 1 ww. uchwały wymogu kworum dla ważności uchwały o wyborze sołtysa i rady sołeckiej pomimo, że u.s.g. nie wprowadza dla ważności wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej żadnego kworum.
Przepis art. 36 ust. 2 u.s.g. wskazuje, że sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania. Przepis ten jest regulacją kompletną i mocą czytelnej decyzji ustawodawcy nie zastrzega żadnego kworum dla ważności wyboru sołtysa oraz członków rady sołeckiej. W sposób niebudzący wątpliwości reguluje zatem podstawowe zasady prawa wyborczego, obowiązujące w sołectwie. Kwestionowany zapis ww. uchwały, nakładający wymóg kworum dla ważności wyboru sołtysa i rady sołeckiej uznać więc należało za sprzeczny z art. 36 ust. 2 u.s.g. Wprowadzenie w statucie dodatkowych warunków ważności wyboru, uznać należy za niedopuszczalne, ponieważ modyfikują mające charakter ius cogens ustawowe zasady wyboru sołtysa i rady sołeckiej (por. wyrok NSA z 30 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA 2112/01, LEX nr 81971, wyrok WSA w Olsztynie z 14 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 1446/16, CBOSA).
Za zasadny należy uznać również zarzut Prokuratora dotyczący naruszenia art. 35 ust. 3 w zw. z art. 11b i art. 14 u.s.g., poprzez wprowadzenie w § 18 ust. 2 poszczególnych statutów sołectw stanowiących załączniki nr 1 do 14 do uchwały możliwości przeprowadzenia przez Zebranie Wiejskie głosowania w trybie tajnym nad konkretną sprawą, przez co wyposażyła Zebranie Wiejskie, bez podstawy prawnej, w kompetencję upoważniającą je do odstąpienia od podejmowania uchwał na zebraniu w głosowaniu jawnym w sytuacjach, w których nie wynika to z żadnego przepisu.
Wskazać w tym miejscu należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 20 marca 2006 r. sygn. akt K 17/05 (publ. OTK-A 2006/3/30, Dz. U. 2006/49/358, LEX nr 182494) wskazał, że jawność życia publicznego wynikająca z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, określonej w art. 2 Konstytucji RP, ma swoje umocowanie w polskim porządku prawnym. Jawność ta jest realizowana również w u.s.g., a jej przejawem są regulacje zawarte w art. 11b i 14 u.s.g. Choć przepisy te dotyczą wprost działalności organów gminy, a nie organów jednostek pomocniczych tworzonych przez gminę, do których zalicza się między innymi sołectwa (art. 5 ust. 1 u.s.g.), to nie można przyjąć prezentowanego w treści zaskarżonego Statutu poglądu, że zasada jawności życia publicznego wynikająca z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, określona w art. 2 Konstytucji RP, dotyczy organów gminy, a nie dotyczy organów tworzonych przez tę gminę jednostek pomocniczych, których organizację i zakres działania określa organ gminy, tj. rada gminy (art. 35 ust. 1 u.s.g.).
W ocenie Sądu samo dopuszczenie możliwości tajnego głosowania konkretnej sprawy na zebraniu wiejskim tylko na podstawie uchwały tegoż Zebrania Wiejskiego, bez jakiegokolwiek ustawowego upoważnienia stanowi istotne naruszenie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 11b i art. 14 u.s.g. Statuty jednostek samorządu terytorialnego nie mogą bowiem naruszać przepisów ustawy, a jedynie w ich granicach określać szczegółowo organizację i tryb pracy organów. Stąd w ocenie Sądu nie można w drodze norm statutowych rozszerzać kręgu spraw poddanych procedurze tajnego głosowania, gdyż uprawnienie w tym zakresie przysługuje jedynie ustawodawcy (por. wyrok WSA w Olsztynie z 11 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Ol 1416/15, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 27 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 232/16). Powyższe wskazuje, że zasadnym jest stwierdzenie nieważności § 18 ust. 2 załączników do uchwały w zakresie, w jakiej przepis ten wskazuje, że Zebranie Wiejskie może postanowić o przeprowadzeniu tajnego głosowania nad konkretną sprawą.
W ocenie Sądu niezasadny okazał się ostatni z zarzutów dotyczący istotnego naruszenia art. 35 ust. 3 pkt 4 u.s.g. Prokurator w uzasadnieniu ww. zarzutu podniósł m.in, że stanowiące załączniki do uchwały statuty poszczególnych sołectw zawierają w § 30 cyt., że "Sołtys wykonuje na zlecenie Burmistrza niektóre zadania Gminy wynikające z mocy ogólnie obowiązujących przepisów ustawy a dotyczące m.in. ochrony przeciwpożarowej, obronności, zapobiegania klęskom żywiołowym oraz usuwania ich skutków". Prokurator wskazał, że z formalnego punktu widzenia Rada Miejska zadośćuczyniła obowiązkowi nałożonemu uchwałą, jednak w ocenie skarżącego takie uregulowanie nie może zostać uznane za prawidłowe. Zakres zadań przekazanych sołectwom jest nieprecyzyjny i niejednoznaczny.
Sąd zauważa, że w § 2 poszczególnych statutów wskazano, że sołectwo jest jednostką pomocniczą Gminy Z. i że sołectwo działa na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa, statutu Gminy Z. i niniejszego statutu. W rozdziale II statutów uregulowano organizację sołectwa i zakres działania poszczególnych organów sołectwa. W kwestionowanym przez Prokuratora przepisie § 30 wymieniono zadania Gminy, które na zlecenie Burmistrza wykonuje Sołtys, które wynikają z mocy ogólnie obowiązujących przepisów, a dotyczące m.in. ochrony przeciwpożarowej, obronności, zapobiegania klęskom żywiołowym oraz usuwania ich skutków.
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 u.s.g. organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami. Z art. 15 ust. 1 u.s.g. wynika natomiast, że rada gminy jest organem stanowiącym w gminie. Jeżeli jedynym podmiotem uprawnionym do uchwalenia statutów sołectw Gminy Z. jest Rada Miasta – organ stanowiący Gminy Z., to w przedmiotowych statutach jest oczywistym, że wszelkie zadania przekazane do realizacji sołectwom, są zadaniami wskazanymi właśnie przez Gminę. Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują w tym względzie innego organu uprawnionego do przekazywania jednostce zakresu zadań oraz sposobu ich realizacji. Ponadto Sąd zauważa, że w statutach sołectw umieszcza się kwestie, którymi zwyczajowo organy jednostki pomocniczej wspomagają gminę i tak też się stało w niniejszym przypadku.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w p. I sentencji, stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej § 6 ust. 2 i § 20 w zakresie dotyczącym kompetencji Zebrania Wiejskiego do wyboru Sołtysa i Rady Sołeckiej, § 21 ust. 1, § 18 ust. 2 – każdego z załączników nr 1 -14 do zaskarżonej uchwały. W pozostałym zakresie, tj. określonym przedstawionym w treści uzasadnienia zarzutami skargi, które nie zasługiwały na uwzględnienie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w p. II sentencji.