Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 21 lutego 2008r. uchylił zaskarżoną przez M.S. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] w zakresie w jakim nie orzeczono o dodatku mieszkaniowym (łącznie z ryczałtem) ponad kwotę 121,07 zł. Skarżący w dniu 20 marca 2008r. (data stempla pocztowego) zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), z mocy ustawy zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych są skarżący działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Mając więc na uwadze, iż celem tej regulacji było założenie, że strona występująca w takiej sprawie nie ma dostatecznych środków nie tylko na prowadzenie postępowania sądowego ale również na zaspokojenie własnych potrzeb życiowych, przy zastosowaniu wykładni celowościowej można stwierdzić, że do grupy podmiotów objętych zakresem dyspozycji powołanego wyżej art. 239 pkt 1 lit a ppsa, należą m.in. uprawnieni z ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Dodatek mieszkaniowy jest bowiem bez wątpienia formą pomocy społecznej udzielanej przez władze publiczne w celu objęcia ochroną przed niemożnością zaspokojenia podstawowych potrzeb.
Mając powyższe na uwadze uwzględniając okoliczność, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest dodatek mieszkaniowy, postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych uznać należy za bezprzedmiotowe.
Odnosząc się z kolei do wniosku o ustanowienie adwokata zwrócić należy uwagę na to, że zgodnie z art. 243 §1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie w momencie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie nastąpiło jeszcze zakończenie postępowania prawomocnym wyrokiem. Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż wydany w sprawie wyrok uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, co jest w pełni zgodne z żądaniem Skarżącego. Powyższe z racjonalnego punktu widzenia powoduje, że w niniejszej sprawie nie jest celowe ustanowienie adwokata celem składania skargi kasacyjnej. Trudno bowiem uznać aby profesjonalny pełnomocnik działając w imieniu i w interesie swojego mandanta próbował skutecznie wzruszyć korzystny dla Skarżącego wyrok poprzez złożenie od niego skargi kasacyjnej.
Ponadto zwrócić należy uwagę na odbiór przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 14 marca 2008r. (k. 45 akt). Oznacza to, że w dniu 14 kwietnia 2008r. o północy upłynął dla organu administracji termin do wniesienia skargi kasacyjnej obliczony zgodnie z art. 177 §1 ppsa. Wobec powyższego mając na uwadze fakt, iż organ administracji nie wniósł skargi kasacyjnej a w interesie skarżącego nie jest kwestionowanie korzystnego dla niego wyroku przyjąć należy, iż przedmiotowe postępowanie uległo zakończeniu. Na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7, art. 245 §1 - §3, art. 246 §1 pkt 1-2 oraz art. 161 §1 pkt 3 i §2 ppsa postanowiono więc jak w sentencji.
Końcowo zauważyć należy, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2008r. uchylił wydane w sprawie rozstrzygnięcia organu pierwszej jak i drugiej instancji. Jeżeli więc strona po wyczerpaniu administracyjnego trybu odwoławczego, kwestionując rozstrzygnięcie organu odwoławczego wniesie skargę do sądu i złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, będzie on podlegał rozpatrzeniu na ogólnych zasadach.
/-/D.Mataczyński mb