Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r., IV SA/Po 201/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił, z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych skargi, skargę U. R. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...].
Pismem z dnia 29 lipca 2010 r. U. R. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, iż po złożeniu skargi wyjechała poza granice kraju, a mąż nie był zorientowany w sprawie i nie mógł znaleźć skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Po myśli zaś art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Stosownie zaś do przepisu art. 88 Ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z niedopuszczalnością wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi mamy m.in. do czynienia w sytuacji, gdy skarga została odrzucona, a postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi uprawomocniło się do dnia rozpoznawania wniosku. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Postanowienie z dnia 27 kwietnia 2010 r. o odrzuceniu skargi jest prawomocne od dnia 22 czerwca 2010 r.
Jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 11 lipca 2008 r. (sygn. akt II OZ 753/08, publ. LEX nr 493651) wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, która została odrzucona, powinien być odrzucony jako niedopuszczalny (art. 88 Ppsa). Sąd w niniejszej sprawie podziela w pełni powyższe stanowisko.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 Ppsa orzekł jak w sentencji.